Моддаи 121.Баҳисобгирии собиқаи корӣ, ки ҳуқуқ ба рухсатии ҳарсолаи пардохтшавандаро медиҳад

Дар собиқаи корӣ, ки ҳуқуқ ба рухсатии асосии ҳарсолаи пардохтшавандаро медиҳад, инҳо дохил мешаванд: вақти кори воқеӣ; вақти он, ки корманд воқеан кор накардааст, аммо мутобиқи қонунгузории меҳнатӣ қонун ва дигар санадҳои меъёрии ҳуқуқӣ, ки меъёрҳои ҳуқуқи меҳнатро дар бар мегиранд, шартномаи дастаҷамъӣ, созишномаҳо, санадҳои меъёрии маҳаллӣ, шартномаи меҳнат ҷойи кориро нигоҳ медоштанд (қҷт. мӯҳлати истироҳат), аз ҷумла вақти рухсатии ҳарсолаи пардохтшаванда, рӯзҳои идӣ, рӯзҳои истироҳат ва дигар рӯзҳои истироҳат, ки ба корманд дода мешавад; вақти истироҳати маҷбурӣ ҳангоми аз кор озод намудани ғайриқонунӣ аз кор озод кардан ё аз кор озод кардан ва баъдан дар кори пешина барқарор шудан; давраи аз кор озод кардани корманд, ки аз муоинаи ҳатмии тиббӣ нагузаштааст, ба винояти худ; бо дархости корманд рухсатӣ бе нигоҳ доштани маоши на бештар аз 14 рӯзи тақвимӣ дар давоми соли корӣ; давраи боздоштани шартномаи меҳнатӣ мутобиқи тартиби 351 .7 Қонуни мазкур. Дар собиқаи корӣ, ки ҳуқуқ ба рухсатии ҳарсолаи асосии пардохтшавандаро медиҳад, дохил карда намешаванд: вақти набудани корманд дар ҷои кор бидуни сабабҳои асосӣ, аз ҷумла дар натиҷаи он, ки дар ҳолатҳои пешбининамудаи моддаи 76 Кодекси мазкур аз кор хориҷ шудан; мӯҳлати рухсатии нигоҳубини кӯдак то ба синни муқаррарнамудаи қонун расидан; сархати чорум қувваи худро аз даст дод. ба корҳое, ки барои кори дар шароити зарарноки меҳнатӣ ва (ё) хатарнок ба рухсатии ҳарсолаи иловагии пардохтшаванда ҳуқуқ медиҳанд, танҳо дар шароити дахлдори коркарди воқеӣ дохил карда мешавад Меҳ.