Моддаи 61 Таҳаммули шахси ҳуқуқӣ

1. Барҳамдиҳии шахси ҳуқуқӣ бе гузаштан ба тартиби ҳуқуқ ва вазифаҳои умумӣ ба шахсони дигар барҳамдиҳии онро ба вуҷуд меорад. 2. Шахси ҳуқуқӣ бо қарори ӯ барҳам дода мешавад падару модар (иштирокчиён) ё мақоми шахси ҳуқуқӣ, ки бо ҳуҷҷати таъсисӣ ба он ваколатдор аст, аз ҷумла дар робита ба ба охир расидани мӯҳлати таъсиси шахси ҳуқуқӣ бо расидан ба мақсад, 3. Шахси ҳуқуқӣ бо қарори суд барҳам дода мешавад: 1) бо даъвои мақоми давлатӣ ё мақоми худидоракунии маҳаллӣ, ки ҳуқуқи пешниҳоди талаботи барҳам додани дар сурати эътироф намудани бақайдгирии давлатии шахси ҳуқуқӣ беэътибор, аз ҷумла дар робита ба вайронкунии қавии фармони 2) бо даъвои мақоми давлатӣ ё мақоми худидоракунии маҳаллӣ, ки ҳуқуқи пешниҳоди талаби барҳамдиҳии шахси ҳуқуқӣ пеш аз дар сурати амалигардонии фаъолияти шахси ҳуқуқӣ бидуни иҷозатномаи муносиб (лицензия) ё дар сурати набудани узвияти ҳатмии ташкилоти худтанзимшаванда ё зарурати 3) аз рӯи даъвои мақоми давлатӣ ё мақоми худидоракунии маҳаллӣ, ки ҳуқуқи дар сурати амалисозии шахси ҳуқуқӣ фаъолияти манъкардаи қонунӣ ё бо вайрон кардани Конститутсияи Федератсияи Русия 4) бо даъвои мақоми давлатӣ ё мақоми худидоракунии маҳаллӣ, ки ҳуқуқи пешниҳоди дар сурати амалиёти мунтазам аз тарафи ташкилоти ҷамъиятӣ, ҳаракати ҷамъиятӣ, фонди фоиданокии ҷамъиятӣ, ташкилоти динӣ 5) бо даъвои таъсисдиҳанда (шарик) шахси ҳуқуқӣ дар сурати ноил шудан ба мақсадҳое, ки барои онҳо таъсис дода шудааст, ғайриимкон аст, аз ҷумла дар дар ҳоле, ки амалисозии фаъолияти шахси ҳуқуқӣ ғайриимкон ё ба таври назаррас мушкил мегардад; 6) ҳолатҳои гунаҳкор, ки дар қонун пешбинӣ шудаанд. мӯҳлати иҷрои ӯҳдадориҳои ӯ нисбат ба кредиторҳо фаро расидааст. 5. Қарори суд дар бораи барҳамдиҳии шахси ҳуқуқӣ ба таъсисдиҳандагон (шахсони иштирокчиёни он) ё ба мақоми ваколатдор аз тарафи ҳуҷҷати таъсисёбии шахсияти ҳуқуқӣ барҳам дода шуда, ӯҳдадориҳо оид ба амалӣ намудани барҳамдиҳии шахсияти ҳуқуқӣ гузошта шуда метавонанд. Иҷрои накардани қарори суд асос барои амалӣ намудани аз тарафи идоракунандаи арбитражӣ аз ҳисоби молу мулки шахси ҳуқуқӣ пардохт карда мешавад (пунктуби 5 моддаи 62). Дар ҳоле, ки дар шахси ҳуқуқӣ маблағ барои хароҷоти зарурӣ барои шахсони он кофӣ нест 6. Шахсони ҳуқуқӣ, ба истиснои муқаррарнамудаи моддаи 65 Кодекси мазкур шахсони онҳо метавонанд бо қарори суд бехурдор (банкрот) эътироф карда шаванд ва дар ҳолатҳо ва тартиби пешбининамудаи қонунгузории бехурдор (банкрот) аз байн бурда шаванд. Дар бораи барҳамдиҳии шахсони ҳуқуқӣ дар ин Кодекси мазкур дар мавриди барҳамдиҳии шахсияти ҳуқуқӣ бо тартиби мурофиаи озмунӣ татбиқ карда мешавад, агар бо ин Кодекси мазкур ё қонунгузории дар бораи норасоӣ (банкротӣ) қоидаҳои дигар муқаррар нашудаанд.