Моддаи 173.1.Наҳакӣ будани амалиёт, ки бе розигии шахси сеюм, мақоми шахси ҳуқуқӣ ё мақоми давлатӣ ё мақоми худидоракунии маҳаллӣ ба ҳисоби қонун анҷом дода шудааст

1. Созишномаи бе розигии шахси сеюм, мақоми шахси ҳуқуқӣ ё мақоми давлатӣ ё мақоми худидоракунии маҳаллӣ, ки зарурати гирифтани он дар асоси қонун пешбинӣ шудааст, муроҷиат карда мешавад, агар аз рӯи қонун маълум набошад, ки он ночиз аст ё барои шахсе, ки ҳуқуқ дорад розигӣ диҳад, оқибатҳои ҳуқуқӣ надорад, дар сурати набудани чунин розигӣ. он метавонад беэътибор эътироф карда шавад бо даъвои чунин шахс ё дигар шахсони дар қонун зикршуда. Қонун ё дар ҳолатҳои пешбининамудаи он бо шахсе, ки барои содир намудани амалиёт розигии ӯ зарур аст, метавонад муқаррар кунад, ки 2. Азбаски қонун чизи дигаре пешбинӣ накардааст, амали баҳсбарангез, ки дар асоси шартномаи шахси сеюм, мақоми шахси ҳуқуқӣ ё мақоми давлатӣ ё мақоми худидоракунии маҳаллӣ метавонад беэътибор эътироф карда шавад, агар исбот карда шавад, ки тарафи дигар 3. Шахсе, ки бо қувваи қонун розигии заруриро ба содир намудани судяи баҳсбарангезишуда додааст дар асоси он, ки ин шахс дар вақти иҷозатномаи худ медонист ё бояд медонист.