Моддаи 181.Мӯҳлати мурофиаи даъвоӣ оид ба амалиётҳои беэътибор

1. Муҳлати мӯҳлати даъво оид ба талабот оид ба истифодаи оқибатҳои беэътиборӣ ва эътироф намудани чунин амалиёт беэътибор (пунктуи 3 моддаи 166) се солро ташкил медиҳад. мӯҳлати даъво дар бораи талаботи мазкур аз рӯзи оғози иҷрои амалиёти нохуш оғоз меёбад ва дар сурати пешниҳоди даъво аз ҷониби шахсе, ки тарафи амалиёт нест, аз рӯзи он, ки ин шахс дар ин маврид мӯҳлати даъво барои шахсе, ки тарафи муомилот нест, дар ҳар сурат аз рӯзи оғози иҷрои муомилот на бештар аз даҳ сол и. 2. Муҳлати мурофиаи даъвоӣ оид ба талаби эътироф намудани амали баҳсшаванда беэътибор ва истифодаи оқибатҳои беэътибор будани он як солро ташкил медиҳад. Муҳлати мурофиаи даъвоӣ оид ба дархост аз рўзи қатъ шудани зӯроварӣ ё хатар, ки таҳти таъсири он амалиёт сурат гирифтааст (пунктуби 1 моддаи 179) ё аз рўзи огоҳ шудани истеъмолкунанда ё дониста шудани дигар ҳолатҳо оғоз меёбад асос барои эътироф кардани амалиёт беэътибор.