Моддаи 287.7.Ба қатъ намудани ҳуқуқи моликият ба бинои бехуҷагӣ

1. Агар соҳиби бино аз мақсади худ истифода набарад, ҳуқуқу манфиатҳои ҳамсоягонро ба таври мунтазам вайрон кунад ё биноро бидуни хоҷагӣ нигоҳ дорад ва вайрон шавад, давлатдори ваколатдор мақоми суғурта ё мақоми худидоракунии маҳаллӣ метавонад соҳиби заминро аз зарурати бартараф намудани ҳуқуқвайронкуниҳо огоҳ кунад ва агар онҳо боиси вайрон кардани бино гарданд, ба соҳиби хона Агар соҳиби бино пас аз огоҳӣ ҳуқуқу манфиатҳои ҳамсоягонро вайрон кунад ё биноро ба мақсади нодуруст ё бе сабабҳои оқилона истифода набарад таъмири заруриро сарф мекунад, суд бо даъвои мақоми ваколатдори давлатӣ ё мақоми худидоракунии маҳаллӣ метавонад дар бораи аз савдоҳои ҷамъиятӣ фурӯхтани чунин бино бо пардохти моликият қарор қабул кунад 2. Қоидаҳои пешбининамудаи моддаи мазкур ба муносибатҳое, ки бо қатъ намудани ҳуқуқи моликият алоқаманданд, татбиқ карда мешаванд. 3. Қоидаҳои пешбининамудаи моддаи мазкур ба мошин-ме агар дар қонун чизи дигаре пешбинӣ нашуда бошад ва аз моҳияти муносибатҳои ҳуқуқӣ бармеояд.