Моддаи 342.Муносибати гаравҳои қаблӣ ва баъдӣ (аксарияти гаравҳо)

1. Дар ҳолатҳое, ки молу мулки дар гарав гузошташуда барои таъмини талаботи дигар гарави дигаре (гарави минбаъда) мегардад, талаботи гарави минбаъда қонеъ карда мешавад аз арзиши ин молу мулк пас аз талаботи гаравдорони қаблӣ. ҳамаи гаравдорон ва гаравдиҳанда. Дар ҳар сурат, созишномаҳои зикршуда ба ҳуқуқи шахсони сеюм, ки ҷонибҳои созишномаҳои зикршуда нестанд, таъсир намерасонанд. агар шартномаи пешини гарав шартеро пешбинӣ кунад, ки дар он шартномаи гаравии баъдӣ баста шуда метавонад, чунин шартномаи гарав бояд бо риояи дар сурати вайрон шудани шартҳои зикршуда. Дар сурати вайрон шудани шартҳои зикршуда гаравдории пешин ҳуқуқ дорад аз гаравдиҳанда ҷуброни зарари ба ин сабаб расонидашударо талаб намояд. 3. Гаравдиҳанда вазифадор аст ба ҳар як ба гаравгир таҳқиқкунанда маълумот дар бораи ҳамаи гаравҳои мавҷудаи молу мулк, ки дар банди 1 моддаи 339 Кодекси мазкур пешбинӣ шудаанд, ва барои зарари ба гаравгирҳои минбаъда 4. Баҳодиҳанда, ки шартномаи баҳодиҳандаи минбаъдаро бастааст, фавран d ба гаравдорони гаравдории қаблӣ дар ин бора хабар диҳад ва бо талаби онҳо дар бораи гаравдории минбаъда, ки дар банди 1 моддаи 339 Кодекси мазкур пешбинӣ шудааст, иттилоъ диҳад. шартномаи гарав бо вайрон кардани шартҳои пешбининамудаи шартномаи пешбининамудаи гарав баста шудааст, ки гаравдоранда аз рӯи шартномаи баъдӣ медонист ё бояд медонист, ки талаботи ӯ нисбат ба толори бо дарназардошти шартҳои шартномаи қаблии гарав қонеъ мегарданд. 6. Тағйир додани шартномаи қаблии гарав баъди бастани шартномаи баъдии гарав, агар шартномаи баъдии гарав бо риояи шартҳое, ки дар шартномаи қаблии гарав барои ӯ пешбинӣ шудаанд, баста шудааст, ё чунин шартҳо дар шартномаи қаблии гарав пешбинӣ нашудаанд, ба ҳуқуқи ба шарте, ки чунин тағйирот боиси бад шудани таъмини талаби ӯ мегардад ва бе розигии гаравдорони минбаъда ба амал оварда шудааст.