Моддаи 393.Вазифаи қарздор ба ҷуброни зарар

1. Қарздор ӯҳдадор аст, ба кредитор зарареро, ки аз иҷро накардани ӯҳдадориҳо ё иҷрои номуносиб ба ӯ расонида шудааст, баргардонад. Агар қонун муқаррар накарда бошад, истифодаи кредитор аз роҳҳои дигари ҳимоя ба ҳуқуқи вайроншудае, ки дар қонун ё шартнома пешбинӣ шудааст, аз ҳуқуқи ӯ аз қарздор ҷуброн кардани зараре, ки аз иҷрои нодуруст ё иҷрои нодурусти ӯҳдадорӣ ба ӯ оварда шудааст, маҳрум намекунад. мутобиқи қоидаҳои пешбининамудаи моддаи 15 Кодекси мазкур пардохт карда мешавад. 3. Агар дар қонун, дигар санадҳои ҳуқуқӣ ё шартнома пешбинӣ нашуда бошад, ҳангоми муайян намудани зарари бо назардошти нархҳое, ки дар ҷое мавҷуданд, ки ӯҳдадорӣ бояд иҷро карда мешуд, дар рӯзи ихтиёран қонеъ гардидани талаботи қарздор аз ҷониби қарздор, ва агар талабот ихтиёран ба вафо Дар асоси ҳолатҳо, суд метавонад талаби ҷуброндиҳиро бо назардошти нархҳое, ки дар рӯзи қабул кардани қарор мавҷуданд, қонеъ гардонад. дар муайян намудани фоидаи аз даст додашуда чораҳои барои гирифтани он аз ҷониби кредитор андешидашуда ва ба ин мақсад тайёркардашуда ба назар гирифта мешаванд. Суд наметавонад аз қонеъ кардани талаби кредитор оид ба ҷуброни зиёне, ки аз иҷрои ӯҳдадорӣ ё иҷрои номуносиби ӯҳдадорӣ ба амал омадааст, рад кунад, агар танҳо дар асоси Дар ин ҳолат андозаи зарари ҷуброншавандаро суд бо назардошти ҳамаи ҳолатҳои парванда аз рӯи принсипи 6. Дар сурати вайрон кардани ӯҳдадориҳои қарздор оид ба худдорӣ аз содир намудани амали муайян ( ӯҳдадорӣ) кредитор, новобаста аз ҷуброн кардани зарар, ҳуқуқ дорад, ки пешгирии амали дахлдорро талаб кунад, агар ин ба моҳияти ӯҳдадорӣ мухолифат накунад. Аммо қарздор ва дар сурати ба вуҷуд омадани хатари воқеии вайрон кардани чунин ӯҳдадорӣ.