Моддаи 393.1.Мукофоти талафотҳо ҳангоми қатъ намудани шартнома

1. Агар иҷро накардани шартнома ё иҷрои номуносиби қарздор боиси пеш аз мӯҳлат қатъ гардидани шартнома гардад ва кредитор ба ивази он шартномаи ба ин монанд баста бошад, кредитор ҳуқуқ дорад аз қарз талаб кунад, ки дар шакли фарқи байни нархи муқаррарнамудаи шартномаи қатъшуда ва нархи молҳо, корҳо ё хизматрасониҳои муқоисавӣ дар асоси шартҳои шартномаи ба ивази догаи қатъшуда басташуда 2 . Агар кредитор ба ивази шартномаи қатъшуда шартномаи ба ҳамин монанд баста натавонист (банди 1 ҳамин модда), вале нисбат ба шартномаи қатъшуда пешбининамудаи иҷро нархи ҷорӣ мавҷуд бошад барои молҳои муқоисашаванда, корҳо ё хизматрасониҳо кредитор ҳуқуқ дорад аз қарздор ҷуброни зарарро дар шакли фарқи байни нархи муқаррарнамудаи шартномаи қатъшуда ва нархи ҷорӣ талаб кунад. й нархи дар лаҳзаи қатъи шартнома барои молҳо, корҳо ё хизматрасониҳои муқоисавӣ дар ҷое, ки шартнома бояд иҷро мешуд, ва дар сурати набудани нархи ҷорӣ дар ҷои зикршуда — ба он, ки дар ҷои дигар истифода шудааст ва метавонад бо назардошти хароҷоти нақлиётӣ ва дигар хароҷоти иловагӣ ивазкунандаи оқилона бошад. , ҷониберо, ки ӯҳдадориашро иҷро накардааст ё ба таври лозима иҷро накардааст, аз ҷуброн кардани талафоти дигари ба тарафи дигар расонидашуда озод намекунад.