Моддаи 481.Тара ва бастабандӣ

1. Агар дар шартномаи хариду фурӯш чизи дигаре пешбинӣ нашуда бошад ва аз моҳияти ӯҳдадорӣ бармеояд, фурӯшанда ӯҳдадор аст, ки молро дар зарф ва (ё) бастагӣ ба харидор диҳад, ба истиснои мол, ки 2. Агар дар шартномаи хариду фурӯш талабот ба зарф ва бастабандӣ муайян карда нашуда бошад, пас мол бояд ба таври муқаррарӣ барои чунин мол баста ва (ё) баста шавад бо тартиб ва дар сурати набудани тартиб, ки дар шароити муқаррарнамудаи нигоҳдорӣ ва интиқол нигоҳ доштани чунин молҳо таъмин карда шавад. 3. Агар дар тартиби муқаррарнамудаи қонун пешбининамудаи талаботи ҳатмӣ нисбат ба зарф ва (ё) бастабандӣ, пас фурӯшанда, ки фаъолияти соҳибкорӣ амалӣ менамояд, ӯҳдадор аст ба харидор дар зарф ва (ё) бастабандӣ молро, ки ба ӯҳдадориҳои ба талаботи мо.