Моддаи 902.Меъёри масъулияти нигаҳбон

1. Зараре, ки аз гумшавӣ, норасоӣ ё вайроншавии ашё ба боркаш расонида шудааст, аз тарафи нигаҳбон тибқи тартиби 393 Кодекси мазкур ҷуброн карда мешавад, агар қонун ё шартномаи нигаҳдорӣ пешбинӣ накардааст, ки 2. Ҳангоми нигоҳдории бепул талафоте, ки аз талафоти, норасоӣ ё зарари ашё ба борбар оварда шудааст, аз: 1) талафоти ва норасоии ашё ба андозаи арзиши ашёи гумшуда ҷуброн карда мешавад. 2) барои вайрон кардани ашё ба андозаи маблағи арзиши он паст карда шудааст. 3. Дар ҳоле, ки дар натиҷаи вайроншавӣ, ки нигаҳбон масъул аст, сифати ашё тағйир ёфтааст С то андозае, ки он ба мақсади ибтидоии худ истифода бурда намешавад, парвозкунанда ҳуқуқ дорад аз он даст кашад ва аз захиракунанда талаб кунад, ки арзиши ин ашё ва талаботи дигарро ҷуброн кунад агар дар қонун ё шартномаи нигоҳдорӣ чизи дигаре пешбинӣ нашуда бошад.