Моддаи 1058.Тағйир додани шартҳо ва бекор кардани озмуни ҷамъиятӣ

1. Шахсе, ки озмуни ҷамъиятӣ эълон кардааст, танҳо дар давоми нимаи аввали мӯҳлати муқаррарнамудаи пешниҳоди корҳо ҳуқуқ дорад шартҳои онро тағйир диҳад ё озмунро бекор кунад. 2. 3. Дар сурати тағйир ё бекор кардани шартҳои озмун шахсе, ки дар бораи озмун эълон кардааст, бояд хароҷоти аз тарафи ҳар шахсе, ки пеш аз он ки дар бораи тағйир ёфтани шартҳои озмун ва бекор шудани он огоҳ гардад ё бояд буд, кори дар эълон пешбининамудаи онро иҷро кардааст. Шахсе, ки озмунро эълон кардааст аз ӯҳдадориҳои ҷубронкунии хароҷот озод карда мешавад, агар исбот кунад, ки кори зикршуда дар робита ба озмун иҷро нашудааст, бахусус пеш аз эълони озмун 4. Агар ҳангоми тағйир додани шартҳои озмун ё бекор кардани он талаботи дар банди 1 ё 2 моддаи мазкур зикршуда вайрон карда шуда бошад, шахсе, ки озмунро эълон кардааст, бояд мукофотро ба онҳое пардохт кунад, ки: ки ба шароити дар эълон зикршуда қонеъ гардидааст.