Моддаи 1117. Ворисони номатлуб

1. Шаҳрвандоне, ки бо амалҳои қасдан ғайриқонунӣ нисбат ба меросдиҳанда, яке аз меросдиҳандагон ё нисбат ба амалӣ намудани хоҳиши охирини меросдиҳанда, ки дар васият баён шудааст, ба даъвати худ ё шахсони дигар ба мерос мусоидат кардаанд ё кӯшиши мусоидат кардаанд ё кӯшиши мусоидат кардаанд агар ин ҳолатҳо дар парвандаи суд тасдиқ гарданд. Аммо шаҳрвандоне, ки пас аз аз аз даст додани ҳуқуқи мероси онҳо ба онҳо падару модар пас аз фарзандоне, ки падару модар аз ҳуқуқи падару модар маҳрум карда шудаанд ва ба ин ҳуқуқ баргардонида нашудаанд, мувофиқи қонун мерос намеоранд. 2. Бо талаби шахси манфиатдор суд шаҳрвандонеро, ки аз иҷрои уҳдадориҳои қонунӣ аз иҷрои ӯҳдадориҳои бар ӯҳдаи онҳо дар асоси қонун даст кашидаанд, аз мероси қонунӣ хориҷ мекунад. 3. Шахсе, ки дар асоси моддаи мазкур ҳуқуқи мерос гирифтан надорад ё аз мерос маҳрум карда шудааст (меросхӯри нотавон) ӯҳдадор аст тибқи қоидаҳои тибқи Қонуни мазкур ҳамаи молу мулке, ки ба таври беасос аз ҳайати мероси онҳо гирифта шудааст. 4. Қоидаҳои моддаи мазкур ба ворисони ҳуқуқманд ба ҳиссаи ҳатмӣ дар мерос дахл доранд e. 5. Қоидаҳои моддаи мазкур мувофиқан ба рад намудани васият (моддаи 1137) татбиқ карда мешаванд. Дар ҳоле, ки предмети рад намудани васият иҷрои кори муайяни гирифтани андозсупоранда ё хизматрасонии муайяне ба ӯ расонидан, охирин ӯҳдадор аст ба вориси иҷрокунандаи радди васият арзиши иҷрошударо барои радди андозсупорандаи номатлуб пардохт кунад ё ба ӯ хизмат кунед.