1148- моддаи мероси вобастагиҳои ғайри қобили меҳнатдоштаи меросдиҳанда

1. Шаҳрвандоне, ки ба ворисони тибқи қонун, ки дар моддаҳои 1143-1145 Кодекси мазкур зикр шудаанд, тааллуқ доранд, ки ба рӯзи ифтитоҳи ворисият имконият надоранд, вале дар доираи ворисони навбатии ба мерос мебароянд, мувофиқи қонун дар якҷоягӣ ва баробар бо ворисони ин навбат мерос мегиранд, агар на камтар аз як сол пеш аз марги вориси мазкур дар нигоҳдории ӯ қарор дошта бошанд, новобаста аз он ки онҳо аз 2. Ба ворисони қонунӣ шаҳрвандоне дохил мешаванд, ки дар доираи ворисони зикршуда дар моддаҳои 1142-1145 Кодекси мазкур дохил намешаванд, вале дар рӯзи ифтитоҳи вориси агар онҳо қобили меҳнат набошанд ва на камтар аз як сол пеш аз марги меросдиҳанда дар нигоҳубини ӯ қарор дошта бошанд ва дар якҷоягӣ бо ӯ зиндагӣ мекунанд. 3. Дар сурати набудани ворисони дигари тибқи қонун, ки дар банди 2 ҳамин модда зикр шудаанд, фарзанддорони номуносиби меросдиҳанда ба таври мустақил мерос мегиранд Ва ба сифати ворисони навбатии ҳаштум.