Моддаи 1229.Хуқуқи истисноӣ

1. Шаҳрванд ё шахси ҳуқуқӣ, ки ба натиҷаи фаъолияти зеҳнӣ ё ба воситаи фардӣсозӣ ҳуқуқи истисноӣ дорад, ҳуқуқ дорад чунин натиҷаро истифода барад ва агар ин восита ба қадри худ бо ягон усули зидди қонунӣ набошад. Соҳиби ҳуқуқ метавонад ҳуқуқи истисноӣ ба натиҷаи фаъолияти зеҳнӣ ё ба воситаи агар дар Кодекси мазкур чизи дигаре пешбинӣ нашуда бошад (моддаи 1233), соҳиби ҳуқуқ метавонад ба ихтиёри худ ба шахсони дигар иҷозат диҳад ё манъ кунад , ки аз натиҷаи ба воситаҳои алоҳидасозӣ ё алоҳидасозӣ. Аз набудани манъ розигӣ (иҷозат) ҳисобида намешавад. Шахсони дигар наметавонанд аз натиҷаи дахлдори фаъолияти зеҳнӣ ё воситаҳои Истифодаи натиҷаи фаъолияти зеҳнӣ ё воситаҳои индивидуализатсия (в т истифода бурдани онҳо бо роҳҳои пешбининамудаи Кодекси мазкур), агар чунин истифода бидуни розигии соҳиби ҳуқуқ сурат гирад, ғайриқонунӣ буда, ба бо ин Кодекс ва дигар қонунҳо, ба истиснои ҳолатҳое, ки истифодаи натиҷаи фаъолияти зеҳнӣ ё воситаи фардигардонии шахсони ғайр аз соҳиби ҳуқуқ бидуни бо ин Кодекс иҷозат дода мешавад. 2. ҳуқуқи истисноӣ ба натиҷаи фаъолияти зеҳнӣ ё ба воситаи фардигарӣ (ба ғайр аз ҳуқуқи истисноӣ ба номи фирма) м 3. Дар ҳоле, ки ҳуқуқи истисноӣ ба натиҷаи фаъолияти зеҳнӣ ё ба воситаи фардӣсозӣ ба чанд нафар тааллуқ дорад, ба шахсони якҷоя, ҳар яке аз соҳибони ҳуқуқ метавонад чунин натиҷаро ё чунин воситаро дар ихтиёри худ истифода барад, агар дар Кодекси мазкур ё созишномаи байни соҳибони ҳуқуқ Муносибатҳои шахсоне, ки ҳуқуқи истисноӣ дар якҷоягӣ доранд, бо созишномаи байни онҳо муайян карда мешавад. ва ба воситаи фардигардонии ҳуқуқдорон дар якҷоягӣ амалӣ карда мешаванд, агар дар Кодекси мазкур ё созишномаи байни ҳуқуқдорон тартиби дигаре пешбинӣ нашуда бошад. аз истеъмоли фаъолияти зеҳнӣ ё воситаи фардигарӣ ё аз ихтиёри муштарак ҳуқуқи истисноӣ ба чунин натиҷа ё восита байни ҳамаи ҳуқуқҳои агар дар созишномаи байни онҳо чизи дигаре пешбинӣ нашудааст. Ҳар яке аз соҳибони ҳуқуқ ҳуқуқ дорад дар бораи ҳифзи ҳуқуқҳои худ ба натиҷаи фаъолияти зеҳнӣ 4. Дар ҳолатҳое, ки дар банди 3 моддаи 1454, банди 2 моддаи 1466 ва банди 2 моддаи 1518 Кодекси мазкур пешбинӣ шудаанд, ҳуқуқи истисноии мустақили ва ҳамон натиҷаи фаъолияти зеҳнӣ ва ё ҳамон воситаи фардӣсозӣ метавонанд дар як вақт ба шахсони гуногун тааллуқ дошта бошанд. 5. Маҳдуд кардани ҳуқуқҳои истисноӣ ба натиҷаҳои зеҳнӣ ба воситаҳои инфиродизатсия, аз ҷумла дар ҳолатҳое, ки истифодаи натиҷаҳои фаъолияти зеҳнӣ бидуни розигии ҳуқуқдорон, вале бо нигоҳ доштани ҳуқуқи мукофотпулӣ бо ҳамин Кодекс муқаррар карда мешавад. Дар ҳамин ҳол, маҳдудияти ҳуқуқҳои истисноӣ ба асарҳои илм, адабиёт ва санъат, объектҳои ҳуқуқи марбута, ихтироъ ва саноат намунаҳо, нишонаҳои молӣ бо риояи шартҳои пешбининамудаи нуқтаҳои сеюм, чорум ва панҷум муқаррар карда мешаванд. Маҳдудиятҳои ҳуқуқи истисноӣ ба асарҳои илм, адабиёт ё санъат ё ба объектҳои ҳуқуқи марбута дар ҳолатҳои алоҳидаи муайян муқаррар карда мешаванд, ба шарте ки чунин маҳдудиятҳо ба истифодаи маъмулии асарҳо ё объектҳои марбута Маҳдудиятҳои ҳуқуқии истисноӣ ба ихтироъ ё намунаҳои саноатӣ дар ҳолатҳои алоҳида муқаррар карда мешаванд, агар агар чунин маҳдудиятҳо ба таври беасос ба истифодаи маъмулии ихтироот ё намунаҳои саноатӣ мухолифат накунанд ва бо назардошти манфиатҳои қонунии шахсони сеюм ба таври беасос ба манфиатҳои қонунии ҳуқуқдорон. Маҳдудиятҳои ҳуқуқи истисноӣ ба нишонаҳои молӣ дар ҳолатҳои алоҳида муқаррар карда мешаванд, ба шарте ки чунин маҳдудиятҳо манфиатҳои қонунии ҳуқуқдорони ва шахсони сеюм.