Моддаи 1252.Муҳофизати ҳуқуқҳои истисноӣ
1. Дар ҳолати вайрон шудани ҳуқуқҳои истисноӣ ба натиҷаҳои фаъолияти зеҳнӣ ва ба воситаҳои фардигарӣ, ҳимояи онҳо, аз ҷумла, тавассути пешниҳоди тартиби пешбининамудаи муқаррарнамудаи Қонуни мазкур: 1) дар бораи эътироф намудани ҳуқуқ — нисбат ба шахсе, ки ҳуқуқро рад мекунад ё ба таври дигар эътироф намекунад, ки тавассути он манфиатҳои ҳуқуқдориро вайрон мекунад; 2) дар бораи пешгирии амалҳое, ки — ба шахсе, ки чунин амалҳоро анҷом медиҳад ё ба онҳо омодагии заруриро амалӣ менамояд, ва инчунин ба дигар шахсоне, ки метавонанд чунин амалҳоро пешгирӣ кунанд; 3) о ба шахсе, ки натиҷаи фаъолияти зеҳнӣ ё воситаи фардӣсозӣ ба таври ғайриқонунӣ истифода кардааст, ё дар ҳолатҳои пешбининамудаи Кодекси мазкур дар бораи пардохти ҷуброн бидуни бастани созишнома бо соҳиби ҳуқуқ (истифодаи бе шартномавӣ) ё бо роҳи дигар ҳуқуқи истисноии ӯро вайрон намуда, ба ӯ зарар расонда, аз ҷумла ҳуқуқи ӯро ба мукофот таваллуди пешбининамудаи моддаи 1245, банди 3 моддаи 1263моддаи 1326-и Кодекси мазкур; 4) дар бораи гирифтани воситаи моддӣ мутобиқи нуқтаи 4 моддаи мазкур — ба истеҳсолкунандаи он, воридоти 5) дар бораи нашри қарори суд дар бораи ҳуқуқвайронкунии рухсат додашуда бо нишон додани соҳиби ҳуқуқи воқеӣ — ба ноҳияҳои 1.1. истифодаи ғайриқонунии як натиҷаи фаъолияти зеҳнӣ ё воситаи фардигарӣ аз тарафи як шахс ба ҳуқуқи истисноӣ поймол дониста мешавад 2. Дар тартиби таъмини даъво оид ба вайрон кардани ҳуқуқи истисноӣ тадбирҳои таъминиро, ки ба ҳаҷми ва хусусияти ҳуқуқвайронкунӣ мувофиқ аст, муқаррар намудаанд, қабул кардан мумкин аст қонунгузорӣ, аз ҷумла ба воситаҳои моддӣ, таҷҳизот ва маводҳо ҳабс карда шуда, амалиёти дахлдор дар шабакаҳои иттилоотию телекоммуникатсионӣ манъ карда шуда метавонад, агар нисбат ба чунин воситаҳои моддӣ, таҷҳизот ва маводҳо ё нисбат ба чунин амалҳо гумони вайрон кардани ҳуқуқи истисноӣ ба натиҷаи фаъоли зеҳнӣ пешниҳод карда шавад 3. Аз 4 январи соли 2026 эътибор надорад — Қонуни федералии 7 июли соли 2025 No 214-ФЗ 4. Дар ҳоле, ки истеҳсолот, паҳнкунӣ ё истифодаи дигар ва ғайра инчунин воридоти, интиқол ё нигоҳдории воситаҳои моддӣ, ки дар онҳо натиҷаи фаъолияти зеҳнӣ ё воситаи фардикунӣ баён карда шудааст, боиси вайрон кардани ҳуқуқи истисноии чунин Дар натиҷа ё ба воситаи мазкур, чунин воситаҳои моддӣ қалбакӣ ҳисобида мешаванд ва бо қарори суд бояд бе ягон ҷуброн аз муомилот дур карда шаванд ва нобуд карда шаванд, ба ғайр аз он ки 5. Аслиҳаҳо, таҷҳизот ё дигар воситаҳое, ки асосан барои вайрон кардани ҳуқуқи истисноӣ ба натиҷаҳои зеҳнӣ истифода мешаванд ё пешбинӣ шудаанд агар қонун ба даромадҳои Федератсияи Русия муроҷиат накардани онҳо пешбинӣ нашуда бошад, бо қарори суд аз муомилот хориҷ ва аз ҳисоби вайронкунанда нобуд карда мешаванд. 5.1 . Агар соҳиби ҳуқуқ ва вайронкунандаи ҳуқуқи истисноӣ шахсони ҳуқуқӣ ва (ё) соҳибкорони инфиродӣ бошанд ва баҳс дар суди ҳакамӣ бояд пеш аз талабот дар бораи ҷуброн кардани зарар ё пардохти ҷубронӣ ҳатман даъво аз ҷониби соҳиби ҳуқуқ пешбинӣ карда мешавад. Талабот дар бораи ҷуброн кардани зарар ё пардохти ҷубронӣ метавонад дар ҳолати пурра ё агар дар шартнома мӯҳлати дигаре пешбинӣ нашуда бошад, дар муддати се дақиқа аз рўзи ирсоли шикоят ба шикоят ҷавоб нагирифта бошад. 6. Агар воситаҳои гуногуни фардикунӣ (номи ширкат, номи мол, ак, нишони хизматрасонӣ, аломати тиҷоратӣ) то дараҷаи омехтаи якхела ё монанд гардида, дар натиҷаи чунин якхелагӣ ё монандӣ истеъмолкунандагон метавонанд гумроҳ карда шаванд ва (ё) контрагентҳо, афзалият дорои воситаи фардишавӣ мебошад, ки ҳуқуқи истисноӣ ба он пештар пайдо шудааст, ё дар ҳолатҳои муқаррар намудани афзалияти конвенсионӣ ё намоишгоҳӣ воситаи фардишавӣ дуализатсияе, ки афзалияти пештара дорад. Агар воситаи индивидуализатсия ва намунаи саноатӣ ба дараҷаи омехтаи якхела ё монанд бошанд ва дар натиҷаи чунин якхелагӣ ё монандӣ метавонад истеъмолкунандагон ва (ё) контрагентҳо гумроҳ карда шаванд, афзалият дорад воситаи фардӣ ё намунаи саноатӣ, ки ҳуқуқи истисноӣ нисбат ба он пайдо шудааст дар сурати муайян намудани афзалияти конвенсионӣ, намоишгоҳӣ ё дигар воситаи фардӣ ё намунаи саноатӣ, ки афзалияти пешина дар он муқаррар шудааст. чунин ҳуқуқи истисноӣ дар тартиби муқаррарнамудаи Кодекси мазкур метавонад эътирофи нодурустии додани ҳифзи ҳуқуқӣ ба нишони молӣ, нишони хизматрасонӣ, эътирофи ба намунаи саноатӣ патент ё пурра ё қисман манъ кардани истифодаи номи фирмавӣ ё аломати тиҷоратӣ. истифодаи ом маънои онро дорад: нисбат ба номи фирма манъ кардани истифодаи он дар намудҳои муайяни фаъолият; нисбат ба аломати тиҷоратӣ манъ кардани истифодаи он дар доираи дар ҳудуди муайян ва (ё) дар намудҳои муайяни фаъолият. 6.1. Дар сурати як поймол шудани ҳуқуқи истисноӣ ба натиҷаи фаъолияти зеҳнӣ ё воситаи фардигардонии 7. Дар ҳолатҳое, ки вайрон кардани ҳуқуқи истисноӣ ба натиҷаи фаъолияти зеҳнӣ ё ба воситаи фардӣсозӣ бо тартиби муқарраргардида рақобати ношоиста эътироф карда шуда бошад, ҳимояи ҳуқуқи истисноии вайроншуда метавонад бо роҳҳои пешбининамудаи Кодекси мазкур амалӣ карда шавад. дар асоси қонунгузории зиддимонополия.