Моддаи 1288.Созишномаи фармоиши муаллифӣ

1. Тибқи шартномаи фармоиши муаллифӣ як тараф (автор) аз рӯи фармоиши тарафи дигар (фармоишгар) ӯҳдадор аст, ки дар шакли моддӣ осори илм, адабиёт ё санъати шартномавӣ эҷод кунад агар мувофиқаи тарафҳо додани он ба фармоишгар ба истифодаи муваққатӣ пешбинӣ нашуда бошад, моликияти моддии асар ба фармоишгар дода мешавад. Шартномаи муаллифон агар мувофиқаи тарафҳо ба таври дигар пешбинӣ нашудааст. 2. Шартномаи фармоиши муаллифӣ метавонад ба фармоишгар аз ҳуқуқи истисноии асар, муаллиф эҷод карда бошад, ё ба фармоишгар ҳуқуқи истифодаи ин асарро дар маҳдудиятҳои муқаррарнамудаи шартнома дода бошад. 3. Дар ҳоле, ки шартномаи фармоиши муаллифӣ пешбинӣ мекунад ба фармоишгар аз ҳуқуқи истисноӣ оид ба асар, ки бояд аз ҷониби муаллиф эҷод карда шавад, ба чунин шартнома мувофиқан қоидаҳои Кодекси мазкур татбиқ карда мешаванд 4. Агар шартномаи фармоиши муаллифӣ бо шарте дар бораи додани фармоишгар ҳуқуқи истифодаи асар дар шартномаҳои муқарраршуда баста шуда бошад ба чунин шартнома мутобиқи он муқаррароти дар моддаҳои 1286 ва 1287 Кодекси мазкур пешбинӣшуда татбиқ карда мешаванд.