Моддаи 1539.Хуқуқи истисноии аломати тиҷоратӣ

1. Соҳиби ҳуқуқ ҳуқуқи истисноии истифодаи аломати тиҷоратӣ ҳамчун воситаи фардигардонии корхонаи ба ӯ тааллуқдоштаро бо ҳар роҳе, ки ба қонун мухолифат накунад, дорад. (ҳуқуқи махсуси аломати тиҷоратӣ), аз ҷумла тавассути нишон додани аломати тиҷоратӣ дар лавҳаҳо, бланкҳо, дар суратҳисобҳо ва дигар ҳуҷҷатҳо, дар таблиғот ва таблиғот, дар молҳо ё дар бастабандии онҳо, дар шабакаи «Интернет», агар чунин аломат дорои аломатҳои фарқкунандаи кофӣ бошад ва истифодаи он аз ҷониби соҳиби ҳуқуқ барои фардигардонии корхонаи худ маълум бошад дар доираи ҳудуди муайян. 2. Истифодаи аломати тиҷоратӣ, ки метавонад дар бораи тааллуқи корхона ба шахси муайян, аз ҷумла, фиреб диҳад, иҷозат дода намешавад аломатҳое, ки ба дараҷаи омехта бо номи фирмавӣ, тамғаи молӣ ё аломати махсуси тиҷоратии ҳуқуқии муҳофизатшаванда, ки ба шахси дигар тааллуқ дорад, ки 3. Шахсе, ки қоидаҳои банди 2 ҳамин моддаро вайрон кардааст, бо талаби соҳиби ҳуқуқ ӯҳдадор аст истифодаи аломати тиҷоратиро қатъ кунад ва 4. Ҳуқуқи истисноии аломати тиҷоратӣ метавонад ба шахси дигар гузарад (аз ҷумла аз рӯи шартнома, тартиби ҳуқуқи умумӣ ва дигар асосҳо). м, муқаррарнамудаи қонун) танҳо дар ҳайати корхонае, ки барои инфиродизатсияи он чунин аломат истифода мешавад. Агар аломати тиҷоратӣ аз тарафи ҳуқуқдоранда барои инфиродизатсия истифода шавад якчанд корхона, гузариш ба шахси дигар ҳуқуқи истисноии аломати тиҷоратӣ дар ҳайати яке аз корхонаҳо ҳуқуқдореро аз истифодаи ин аломати тиҷоратӣ маҳрум месозад 5. Соҳиби ҳуқуқ метавонад ба шахси дигар ҳуқуқи истифодаи аломати тиҷоратии худро дар тартиб ва дар шароите, ки дар шартномаи иҷораи корхона (моддаи 656) ё шартномаи концессияи тиҷоратӣ (моддаи 1027).