Моддаи 74.Барҳам додани ҳукми шартӣ ё тамдиди мӯҳлати санҷишӣ

1. Агар пеш аз анҷоми мӯҳлати санҷишӣ маҳкумшудаи шартӣ аз рафтори худ ислоҳи худро исбот кунад ва зарари (мукаммал ё қисман) аз ҷиноят ба андозаи муайяншударо баргардонад, бо суди суд, суд бо пешниҳоди мақоми назорати рафтори маҳкумшудаи шартӣ метавонад дар бораи бекор кардани ҳукми шартии маҳкумшуда ва аз маҳкум шудани маҳкумшуда қарор диҳад. 2) Агар маҳкумшуда шартномавӣ аз иҷрои ӯҳдадориҳои ба ӯ гузошташуда худдорӣ кунад, ман аз ҷуброн кардани зарари (пурра ё қисман) аз ҷиноят ба андозаи муқаррарнамудаи қарори суд, ё вайрон кардани тартиботи ҷамъиятӣ, ки барои он ба администри суд бо пешниҳоди мақоми дар қисми якуми моддаи мазкур зикршуда метавонад мӯҳлати мурофиаро, вале на бештар аз як сол дароз кунад. мӯҳлати кӯтоҳшудаи санҷишӣ дар робита ба он, ки ӯ аз ҷуброни зарари ба ҷиноят расонидашуда ба андозаи бо қарори суд муайяншуда даст кашидааст, мунтазам аз ҷуброни зарари зикршуда даст кашидааст ҳа, суд бо пешниҳоди мақоми дар қисми якуми моддаи мазкур зикршуда инчунин метавонад дар бораи бекор кардани ҳукми шартӣ ва иҷрои ҷазои ҳукми суд қарор диҳад. 3. Агар шарт агар маҳкумшуда дар давоми мўҳлати санҷишӣ тартиботи ҷамъиятиро мунтазам вайрон намуда, барои он ба ҷавобгарии маъмурӣ кашида шуда бошад, мунтазам иҷро накарда бошад, аз назорат пинҳон шуда бошад, суд бо пешниҳоди мақоми дар қисми якуми моддаи мазкур зикршуда метавонад дар бораи бекор кардани ҳукми шартӣ ва иҷрои ҷазои 4. Дар сурати дар давоми мӯҳлати санҷишӣ аз ҷониби маҳкумшудаи шартанӣ беэҳтиётӣ содир шудани ҷиноят ё ҷинояти қасданӣ масъалаи бекор ё миёна вазнин ё нигоҳ доштани ҳукми шартӣ аз ҷониби суд ҳал карда мешавад. 5. Дар сурати дар давоми мӯҳлати санҷишӣ аз ҷониби маҳкумшудаи шартӣ содир шудани ҷинояти қасдан вазнин ё махсусан вазнин суд ҳукми шартии маҳкумшударо бекор мекунад дар асоси қоидаҳои пешбининамудаи моддаи 70 Кодекси мазкур ҷазо таъин карда мешавад. қоидаҳои муқаррарнамудаи қисмҳои чорум ва панҷуми моддаи мазкур низ татбиқ мешаванд, агар ҷиноятҳое, ки дар ин қисмҳо зикр шудаанд, пеш аз қабули ҳукми ҳукми шартанӣ ба дар ин маврид мурофиаи судӣ нисбат ба ҷинояти нав танҳо баъди эътибори қонунӣ шудани ҳукми пешбиникунандаи маҳкумкунии шартӣ метавонад сурат гирад.