Моддаи 112.Ба тафаккури ба саломатӣ расонидани зарари миёнаи вазнин

1. Таъмини қасдан зарари миёнаи вазнин ба саломатӣ, ки барои ҳаёти инсон хатарнок нест ва оқибатҳои дар банди 111 Кодекси ҳозира зикршударо ба вуҷуд наовардааст, вале боиси халалдор шудани дарозмуддат гардидааст — бо маҳдудияти озодӣ ба мӯҳлати то се сол ё бо меҳнати маҷбурӣ ба мӯҳлати то се сол ё ба мӯҳлати то шаш моҳ ё ба мӯҳлати то се сол маҳрум сохтан аз озодӣ. ба шахсе, ки фаъолияти хизматӣ дорад ё қарзи ҷамъиятӣ иҷро мекунад; в) нисбати ноболиғ ё шахсе, ки барои гунаҳкор маълум аст, ки дар ҳолати номусоидат қарор дорад, ва ба зӯроварӣ, таҷовуз ё шиканҷа ба ҷабрдида; г) аз ҷониби гурӯҳи шахсон, гурӯҳи шахсон аз рӯи таслими пешакӣ ё гурӯҳи ташкилишуда; д) аз ҳадафҳои хулиганӣ; е) бо сабабҳои сиёсӣ аз рўи нафрат, идеологӣ, нажодӣ, миллӣ ё динӣ ё душманӣ ё аз рўи сабабҳои нафрат ё душманӣ нисбат ба ягон гурӯҳи иҷтимоӣ; ж) бо истифода аз силоҳ қувваи худро аз даст дод i) бо намоиши оммавӣ, аз ҷумла дар воситаҳои ахбори омма ё шабакаҳои иттилоотию телекоммуникатсионӣ (аз ҷумла шабакаи «Интернет»), — маҳрум сохтан аз озодӣ ба мӯҳлати то панҷ сол бо маҳрум сохтан аз ҳуқуқи ишғоли мансабҳои муайян ё машғул шудан ба фаъолияти муайян ба мӯҳлати то се сол ё бе он.