Моддаи 206.Истироҷи гаравгон

1. Боздошти ё боздошти шахси гаравгон бо мақсади маҷбур намудани давлат, ташкилот ё шаҳрванд ба содир намудани ягон амал ё худдорӣ аз содир намудани ягон амал — бо маҳрум сохтан аз озодӣ ба мӯҳлати аз панҷ то даҳ сол ҷазо дода мешавад. ) бо истифода аз зӯроварӣ, ки барои ҳаёт ё саломатӣ хатарнок аст; г) бо истифода аз силоҳ ё ашёе, ки ҳамчун силоҳ истифода мешаванд; барои гунаҳкор, ки дар ҳолати ҳомиладорӣ қарор дорад; ж) нисбат ба ду ё зиёда шахс; з) аз ҳадафи худкорӣ ё аз рӯи иҷора — бо маҳрум сохтан аз озодӣ ба мӯҳлати аз шаш то понздаҳ сол ҷазо дода мешавад 3. Фаъолиятҳое, ки дар қисмҳои якум ё дуюми моддаи мазкур пешбинӣ шудаанд, агар онҳо аз тарафи гурӯҳи муташаккили — бо маҳрум сохтан аз озодӣ ба мӯҳлати аз ҳашт то бист сол бо маҳдудияти озодӣ ба мӯҳлати аз як сол то ду сол ҷазо дода мешавад. дар асоси қисмҳои якум ё дуюми моддаи мазкур пешбинишуда, агар онҳо ба қасди марг ба одам оварда расонда бошанд, бо маҳрум сохтан аз озодӣ ба мӯҳлати аз понздаҳ то бист сол бо маҳдудияти ба мӯҳлати аз як сол то ду сол озод кардан ё аз озодӣ маҳрум кардан. Эзоҳ. Шахсе, ки асосиро ихтиёран ё бо талаби мақомот озод кардааст, аз ҷавобгарии ҷиноӣ озод карда мешавад, агар дар амалҳои ӯ таркиби дигари ҷиноят мавҷуд набошад.