Моддаи 212.Барҳангҳои оммавӣ

1. Ташкили нооромиҳои оммавӣ, ки бо зӯроварӣ, тахрибкорӣ, сӯзондани молу мулк, истифодаи силоҳ, таркишӣ, таркишӣ, заҳролудкунанда ё дигар моддаҳо ва ашёҳо ҳамроҳ шуда, барои атрофиён хатар эҷодкунандагон, инчунин муқобилияти мусаллаҳона ба намояндаи ҳокимият, инчунин тайёр кардани шахс барои ташкили чунин нооромиҳои оммавӣ ё иштирок дар онҳо — бо маҳрум сохтан аз озодӣ ба мӯҳлати аз ҳашт то понздаҳ сол ҷазо дода мешавад. бо ҷарима ба андозаи аз сесад ҳазор то ҳафтсад ҳазор рубл ё ба андозаи музди меҳнат ё даромади дигари маҳкумшуда дар муддати аз ду то чор сол ё бидуни чунин ба мӯҳлати аз ду то панҷ сол, ё аз панҷ то даҳ сол маҳрум сохтан аз озодӣ. 3. даъват ба ошӯбҳои оммавӣ, ки дар қисми аввали моддаи мазкур пешбинӣ шудааст, ё ба иштирок дар онҳо, ва инчунин даъват ба зӯроварӣ нисбат ба шаҳрвандон — ҷазо дода мешавад ба мӯҳлати то ду сол озодӣ ё ба мӯҳлати то ду сол маҷбурӣ ба кор кардан ё аз озодӣ маҳрум кардан. тартиби ташкили ошӯбҳои оммавӣ ё иштирок дар онҳо, аз ҷумла ба даст овардани дониш, маҳорати амалӣ ва малакаҳо дар рафти машқҳои тайёрии ҷисмонӣ ва равонӣ, ҳангоми омӯзиши усулҳои ба ташкили нооромиҳои оммавӣ, қоидаҳои истифодаи силоҳҳо, дастгоҳҳои тарканда, таркандаҳо, заҳролудкунандагон, инчунин дигар моддаҳо ва ашёҳое, ки барои атрофиён хатарнок мебошанд, — ба мӯҳлати аз панҷ то даҳ сол бо ҷарима ба андозаи то панҷсад ҳазор рубл ё ба андозаи музди меҳнат ё даромади дигари маҳкумшуда дар давраи то се сол ё бе чунин ого. Эзоҳ. Шахсе, ки ҷинояти пешбининамудаи қисми чоруми моддаи мазкурро содир кардааст, аз ҷавобгарии ҷиноятӣ озод карда мешавад, агар ба мақомоти ҳокимият дар бораи гузаштани таҳсил, ба хотири ташкили ошӯбҳои оммавӣ ё иштирок дар онҳо, ки ба дониши донишҷӯ гузаронида мешавад, ба ошкор намудани ҷинояти содиршуда ё ошкор намудани шахсони дигар, ки аз чунин омӯзиш гузаштаанд, мусоидат кардааст, агар дар амалҳои он таркиби дигари ҷиноят мавҷуд набошад.