Моддаи 318.Истифодаи зӯроварӣ нисбат ба намояндаи ҳокимият

1. Истифодаи зӯроварӣ, ки барои ҳаёт ё саломатӣ хатарнок нест, ё таҳдиди зӯроварӣ нисбат ба намояндаи ҳокимият ё наздиконаш дар робита ба иҷрои ӯҳдадориҳои мансабӣ — ба бо ҷарима ба андозаи то дусад ҳазор рубл ё ба андозаи музди меҳнат ё даромади дигари маҳкумшуда дар муддати то ҳаждаҳ моҳ ё бо корҳои маҷбурӣ ба мӯҳлати то панҷ сол ҷазо дода мешавад, бо ҳабси то шаш моҳ ё маҳрум сохтан аз озодӣ то панҷ сол. 2. Истифодаи зӯроварӣ, ки барои ҳаёт ё саломатӣ хатарнок аст, нисбат ба шахсони дар қисми якуми ҳамин модда зикршуда — бо маҳрум сохтан аз озодӣ ба мӯҳлати то даҳ сол ҷазо дода мешавад. Эзоҳ.Дар моддаи мазкур ва моддаҳои дигари Кодекси мазкур шахси мансабдори ҳифзи ҳуқуқ ё контр ба шахсоне, ки аз ӯ вобастагии хизматӣ надоранд, ва инчунин ба дигар шахсони мансабдор, ки бо тартиби муқаррарнамудаи қонун ваколатҳои идоракунӣ дода шудаанд.