Моддаи 1122.Саҳми ворисон дар амволи васиятшуда

1. Молу мулке, ки ба ду ё якчанд ворисон васият дода шудааст, бидуни нишон додани ҳиссаи онҳо дар ворисият ва бидуни нишон додани он, ки кадом ашё ё ҳуқуқҳои ворисият ба кадом ворисият пешбинӣ шудаанд, ба ворисони васиятшуда дар ҳиссаҳои баробар ҳисобида мешавад. 2. Дар васият нишон додани қисмҳои ашёи тақсимшаванда (моддаи 133), ки барои ҳар яке аз ворисон дар шакли табиӣ пешбинӣ шудаанд, ба беэътиборӣ чунин ашё дар ҳиссаҳое, ки ба арзиши ин қисмҳо мувофиқанд, васият дониста мешавад. Тартиби истифодаи меросдиҳандагони ин ашёи ҷудонопазири мувофиқи тартиби пешбининамудаи онҳо дар дар шаҳодатномаи ҳуқуқи мероси нисбат ба ашёи тақсимшаванда, ки аз рӯи қисмҳои табиӣ васият дода шудааст, ҳиссаи ворисон ва тартиби истифодаи чунин ашё бо розигии вориси Дар сурати баҳси байни ворисон ҳиссаи онҳо ва тартиби истифодаи ашёи тақсимшаванда аз ҷониби суд муайян карда мешавад.