Моддаи 1233.Таҳким додан ба ҳуқуқи истисноӣ
1. Соҳиби ҳуқуқ метавонад ҳуқуқи истисноии худро ба натиҷаи фаъолияти зеҳнӣ ё ба воситаи фардигарӣ бо ҳар гуна қонун ва моддаи мухолиф набуда ба чунин тартиб танзим намояд: дар бораи ҳуқуқи истисноӣ бо тартиб, аз ҷумла тавассути аз тарафи он ба шахси дигар аз рӯи шартнома (шартномаҳои аз тарафи шахсони дигар аз тарафи ҳуқуқи истисноӣ аз тарафи ҳуқуқи истисноӣ) ва ё ба шахси дигар додани ҳуқуқи истифодаи натиҷаи фаъолияти зеҳнӣ ё воситаи фардигарӣ дар маҳдудиятҳои муқаррарнамудаи шартнома ( шартномаи литсензия) ба амал оварда мешавад. бастани шартномаи литсензия ба гузариш ва 2. Ба шартномаҳои дар бораи ихтиёри ҳуқуқи истисноӣ ба натиҷаи фаъолияти зеҳнӣ ё ба воситаи фардигарӣ, аз ҷумла ба шартномаҳои дар бораи ба шартномаҳои махсуси ҳуқуқ ва шартномаҳои лицензионӣ (сублицензия) муқаррароти умумӣ дар бораи ӯҳдадориҳо (моддаҳои 307 — 419) ва шартнома (моддаҳои 420 — 453) татбиқ карда мешаванд, зеро дар шартномае, ки дар он мушаххас нишон дода нашудааст, ки ҳуқуқи истисноӣ ба натиҷаи фаъолияти зеҳнӣ ва ё ба воситаи фардигарӣ дар ҳаҷми пурра дода мешавад, шартномаи лицензионӣ ҳисобида мешавад, ба истиснои шартномаи вобаста ба ҳуқуқи истифодаи натиҷаи кирдори зеҳнӣ барои дохил намудан ба объекти мураккаб махсус таҳияшуда ё таҳияшаванда (абзаки дуюми банди 1 моддаи 1240). 4. Шартҳои шартномаи аз худ кардани ҳуқуқи истисноӣ ё шартномаи литсензия, ҳуқуқи шаҳрвандро барои эҷоди натиҷаҳои фаъолияти зеҳнии навъи муайян ё дар соҳаи муайяни фаъолияти зеҳнӣ маҳдудкунанда ё ҳуқуқи истисноии 5. Соҳиби ҳуқуқ метавонад дар шароити оммавӣ, яъне тавассути иттилоъ додан ба гурӯҳи номаълум аз шахсон, дар бораи додани имконият ба ҳар як шахс бепул ва асарҳои илм, адабиёт ё санъати худ ё объекти ҳуқуқҳои марбутаро дар шароити муайяни соҳиби ҳуқуқ ва дар давоми мӯҳлати муайянкардаи ӯ истифода барад. Дар давоми мӯҳлати муайяншуда Ҳар як шахс ҳуқуқ дорад аз ин асар ё ин объекти ҳуқуқҳои марбута дар шароити муайяни соҳиби ҳуқуқ истифода барад. Дархост тавассути ҷойгиркунии он дар сомонаи расмии Мақомоти иҷроияи ҳокимияти давлатӣ дар шабакаи «Интернет». Мақомоти федеролии ҳокимияти иҷроия, ки барои ҷойгиркунии аризаҳои дахлдор масъул аст, инчунин тартибу шароити ҷойгиркунии онҳо дар дар ариза бояд маълумоти имконпазир барои муайян намудани соҳиби ҳуқуқ ва ба ӯ тааллуқ доштани асар ё объекти ҳуқуқҳои марбута дар бар гирад. ҳуқуқи соҳиби нишондиҳанда ба мӯҳлати панҷ сол ҳисобида мешавад. Дар сурати набудани дар аризаи соҳиби ҳуқуқ нишондиҳанда ба ҳудуд ҳисобида мешавад, ки ин ҳудуди Федератсияи Русия аст ии. Дар давоми мӯҳлати амалиёт ариза наметавонад баргардонида шавад ва шартҳои истифодаи дар он пешбинишуда маҳдуд карда намешаванд. дар сурати мавҷуд будани шартномаи иҷозатномаи амалкунанда, ки дар асоси он иҷозатномаи истисноӣ барои истифодаи асар ё объекти ҳуқуқҳои марбута дар ҳамон маҳдудҳо дода мешавад. ширкат ин амалҳоро ҳангоми мавҷудияти шартномаи амалкунандаи иҷозатнома амалӣ менамояд, ки дар асоси он барои истифодаи асар ё объекти дар ҳамон маҳдудият, амали чунин шартнома қатъ карда мешавад. Дорандаи ҳуқуқ, ки дар ҳолати мавҷудияти шартномаи иҷозатномавии амалкунанда дархости дахлдор кардааст, бояд зарари муаллиф ё дигар соҳиби ҳуқуқ дар сурати вайрон шудани ҳуқуқи истисноӣ ба асар ё ба объекти ҳуқуқҳои иртиботӣ бо роҳи ғайриқонунӣ ҷойгир кардани аризае, ки дар асоси ба вайронкунандаи ҳуқуқ мутобиқи тартибҳои 1252 ва 1252.1 Кодекси мазкур татбиқи чораҳои ҳифзи ҳуқуқи истисноӣ талаб мекунад. ба литсензияҳо (моддаи 1286.1).