Моддаи 152.Муҳофизати шараф, шаъну шараф ва обрӯи соҳибкорӣ

1. Шаҳрванд ҳуқуқ дорад дар суд талаб кунад, ки маълумотҳое, ки ба шарафи худ, шаъну шарафи худ ё обрӯи тиҷоратиаш таҳқир мекунанд, рад карда шаванд, агар шахсе, ки чунин маълумотро паҳн кардааст, исбот накунад, ки онҳо ба Ҳуҷҷати рад кардан бояд бо ҳамон роҳе, ки маълумот дар бораи шаҳрванд паҳн шудааст, ё бо роҳи дигари ба он монанд анҷом дода шавад. Бо талаби шахсони манфиатдор ҳифзи шараф иҷозат дода мешавад, 2. Маълумот, ки ба шараф, шаъну шаъну шаъну шаъну шаъну шаъну шаъну шаъну шаъну шаъну шаъну шаъну шаъну шаъну шаъну шаъну шаъну шаъну шаъну шаъну шаъну шаъну шаъну шаъну шаъну шаъну шаъну шаъну шаъну шаъну шаъну шаъну шаъну шаъну шаъну шаъну шаъну шаъну шаъну шаъну шаъну шаъну шаъну шаъну шаъну шаъну шаъну шаъну шаъну шаъну шаъну шаъну шаъну шаъну шаъну шаъну шаъну шаъну шаъну шаҳрванде, ки дар бораи ӯ дар воситаҳои ахбори омма маълумоти зикршуда паҳн шудааст, ҳуқуқ дорад дар баробари рад кардани 3. Агар маълумотҳое, ки шараф, шаъну шараф ё обрӯи кории шаҳрвандро таҳқир мекунанд, дар ҳуҷҷате, ки аз ҷониби мақомоти 4. Дар ҳолатҳое, ки маълумотҳое, ки шараф, шаъну шараф ё обрӯи кории шаҳрвандро таҳқир мекунанд, ба таври васеъ маълум гардидаанд ва дар робита ба ин рад кардан мумкин нест. метавонад ба маълумоти умумӣ расонда шавад, шаҳрванд ҳуқуқ дорад талаби нест кардани маълумоти дахлдор, инчунин ҷилавгирӣ ё манъ кардани паҳншавии минбаъдаи ин маълумот тавассути гирифтани ва нобуд кардани нусхаҳои моддӣ, ки маълумоти мазкурро дар бар мегиранд, бе ягон ҷуброн барои муомилоти шаҳрвандӣ истеҳсолшуда, агар чунин нусхаҳо 5. Агар маълумотҳое, ки ба шараф, шаъну шараф ё обрӯи тиҷоратии шаҳрванд таҳқир мекунанд, пас аз паҳн шудани онҳо ба омма пайдо шаванд дар шабакаи «Интернет», шаҳрванд ҳуқуқ дорад талаб кунад, ки маълумоти дахлдорро нест карда шавад, инчунин ин маълумотро бо тарзи таъминкунанда ба истифодабарандагони шабака расонидани радкунӣ » Интернет». 6. Тартиби рад кардани маълумотҳое, ки шараф, шаъну шараф ё обрӯи тиҷоратии шаҳрвандро таҳқир мекунанд, дар ҳолатҳое, ки ба ҷуз дар банди 2 — 5 ҳамин моддаҳо зикр шудаанд, аз ҷониби суд муқаррар карда мешавад. 7. Бар зидди вайронкунанда татбиқи чораҳои ҷавобгарӣ барои иҷро накардани қарори суд ӯро аз ӯҳдадории иҷрои амали пешбининамудаи қарори суд озод намекунад. маълумоте, ки ба шараф, шаъну шараф ё обрӯи тиҷоратии шаҳрванд таҳқир мекунад, имконнопазир аст, шаҳрванде, ки нисбати ӯ чунин маълумотҳо паҳн шудааст, ҳуқуқ дорад бо аризаи эътироф ба суд муроҷиат кунад 9. Шаҳрванде, ки нисбат ба вай иттилое паҳн шудааст, ки ба шарафи ӯ, шаъну шарафи ӯ ё обрӯи тиҷоратиаш таҳқир мекунад, дар баробари рад кардани бо паҳн намудани чунин маълумот ё бо нашри ҷавоби худ талаби ҷубронпулӣ ва ҷуброн кардани зарари маънавие, ки ба паҳн намудани чунин маълумот оварда шудааст. 10. Қоидаҳои ба истиснои муқаррароти ҷуброни зарари ахлоқӣ, суд метавонад ба ҳолатҳои паҳн намудани ҳар гуна маълумоти нисбати шаҳрванд, ки ба воқеият дахл надорад, низ татбиқ кунад, агар чунин бошад: ва шаҳрванд исбот мекунад, ки маълумоти зикршуда нодуруст аст. Мӯҳлати даъво барои талаботи дар робита ба паҳншавии маълумоти зикршуда дар воситаҳои ахбори омма пешниҳодшаванда 11. Қоидаҳои моддаи мазкур дар бораи ҳифзи обрӯи тиҷоратии шаҳрванд, ба истиснои дар бораи ҷуброн кардани зарари ахлоқӣ, мувофиқан барои ҳифзи обрӯи тиҷоратии шахси ҳуқуқӣ татбиқ карда мешаванд.