Моддаи 178.Наҳакӣ будани амалиёт, ки зери таъсири фиреби асосӣ анҷом дода шудааст

1. Созишномае, ки таҳти таъсири фиреб сурат гирифтааст, метавонад аз ҷониби суд бо даъвои ҷониби таҳти таъсири фиреб амалӣшуда эътироф карда шавад, агар фиреб ба андозае ҷиддӣ буд, ки он тараф агар дар бораи вазъи воқеӣ медонист, агар вазъиятро оқилона ва объективӣ арзёбӣ мекард, савдо намекард. 2. Дар сурати мавҷуд будани шартҳои пешбининамудаи банди 1 ҳамин модда фиреб ба назар мерасад, ки хеле муҳим аст, аз ҷумла, агар: 1) ҷониб ҳуҷҷатҳои ошкоро, тавсиф, мӯҳр ва ғайраро иҷозат дода бошад; 2) ҷониб дар бораи мавзӯи амалиёт, аз ҷумла чунин шартномаҳо хато мекунад дар бораи сифатҳое, ки дар муомилот ҳамчун муҳим дониста мешаванд; 3) ҷониб нисбат ба табиати амалиёт гумроҳ мешавад; 4) ҷониб нисбат ба шахсе, ки бо ӯ амалиёт мекунад, ё шахсе, ки 5) тараф нисбат ба ҳолате, ки дар изҳороти иродаи худ зикр мекунад ё аз мавҷудияти он барои тарафи дигар маълум аст, хато мекунад, 3. Хатоӣ нисбат ба мотивҳои амалиёт барои эътироф кардани амалиёт нодурустӣ кофӣ нест. 4. Амалиёт аз рўи асосҳои пеш аз дар асоси ин модда, агар тарафи дигар ба нигоҳ доштани қувваи амалиёт дар шароите, ки ба тасаввуроти он тарафи зери таъсири фиреб амал мекард, розӣ бошад. Дар сурати рад кардани эътирофи амалиёт, суд дар ҳукми худ ин шартҳои амалиро нишон медиҳад. ки ҷониби амалиёт амал мекард, чунин буд, ки шахсе, ки бо ҳушёрии маъмулӣ амал мекунад ва бо назардошти мазмуни амалиёт, ҳолатҳо ва хусусиятҳои пайваста бо Дар сурати эътироф шудани беэътибор будани амалиёт бо таъсири фиреб ба он қоидаҳое, ки дар моддаи 167 Кодекси мазкур пешбинӣ шудаанд, татбиқ карда мешаванд. донистани нодуруст, ӯҳдадор аст, ки ба тарафи дигар зарари воқеии ба ӯ расонидашударо баргардонад, ба истиснои ҳолатҳое, ки тарафи дигар дар бораи мавҷудияти гумроҳӣ медонист ё бояд медонист Ҳуқуқ дорад, ки аз тарафи тарафи дигар ҷуброни ба ӯ зарар мерасонад, агар исбот кунад, ки гумроҳӣ дар натиҷаи ҳолатҳое ба миён омадааст, ки тарафи дигар барои он масъул аст.