Моддаи 223.Вақти пайдо шудани ҳуқуқи моликият аз ҷониби харидор аз рӯи шартнома

1. Ҳуқуқи моликият аз ҷониби харидор аз рӯи шартнома аз лаҳзаи додани он ба вуҷуд меояд, агар дар қонун ё шартнома чизи дигаре пешбинӣ нашуда бошад. Ҳангоми бақайдгирии ғайриманқул ҳуқуқи моликият аз лаҳзаи бақайдгирии мазкур пайдо мешавад, агар дар қонун чизи дигаре муқаррар нашуда бошад. Молу мулки ғайриманқул ба моликияти шоистаи харидор эътироф карда мешавад дар ҳуқуқи моликият аз лаҳзаи чунин бақайдгирӣ, ба истиснои ҳолатҳои пешбининамудаи моддаи 302 Кодекси мазкур, ки моликият ҳуқуқ дорад чунин молу мулкро талаб кунад аз харидори содиқона. 3. Харидори содиқонаи бинои истиқоматӣ, ки дар қонеъ гардидани даъвояш бар асоси банди 4 моддаи 302 Кодекси мазкур рад карда шудааст, соҳиби аз лаҳзаи бақайдгирии давлатии ҳуқуқи моликияти манзили зист. Дар ин ҳолат ҳуқуқи моликияти содиқона харидор метавонад дар тартиби суд ва манзили зист мавриди баҳс қарор дода шавад аз ӯ тибқи бондҳои 1 ва 2 моддаи 302 Кодекси мазкур танҳо бо талаби шахсе, ки субъект ҳуқуқи шаҳрвандӣ нест, ки дар банди 1 моддаи 124 Кодекси ӯ.