Моддаи 431.1.1 Беэътибор будани шартнома

1. Низомномаҳои Кодекси мазкур дар бораи беэътибор будани амалиёт (параграф 2, боби 9) ба шартномаҳо татбиқ мешаванд, агар дар қоидаҳо дар бораи намудҳои алоҳидаи шартномаҳо ва моддаи мазкур муқаррар нашуда бошад. ба шахсе, ки аз мухолифин иҷроро аз рӯи шартномае, ки ба фаъолияти соҳибкории тарафҳояш алоқаманд аст, қабул кардааст ва дар ин ҳол ӯҳдадориҳои худро пурра ё қисман иҷро накардааст ба истиснои ҳолатҳое, ки шартнома бо асосҳои пешбининамудаи моддаҳои 173,178 ва 179 Кодекси мазкур беэътибор дониста шудааст, талаб карда наметавонад, ки шартнома беэътибор эътироф карда шавад, инчунин агар иҷро аз тарафи тарафи дигар бо амалҳои ба худ маълум ношоистаи он тараф алоқаманд аст. 3. Дар сурати бо талаби яке аз тарафҳои шартнома эътироф шудани беэътибор, ки ба созишномаи баҳсбарангез ва иҷрои он бо амалисозии ҷонибҳои он ба фаъолияти соҳибкорӣ алоқаманд аст, оқибатҳои умумии беэътибор будани созишнома (моддаи 167) татбиқ карда мешаванд, агар дар шартномаи тарафҳо, ки пас аз эътироф шудани шартнома ба эътироф нагардидааст ва ба манфиатҳои шахсони сеюм дахл надорад ва инчунин ба шартномаҳои ҷамъиятӣ манфиатҳои.