Моддаи 110. Ба худкушӣ расонидан

1. Пеш овардани шахс ба худкушӣ ё ба талоши худкушӣ тавассути таҳдид, зӯроварӣ ё таҳқири доимии шаъну шарафи инсонӣ ба ҷабрдида ҷазо дода мешавад — ба мӯҳлати то панҷ сол бо маҳрум сохтан аз ҳуқуқи ишғол намудани вазифаҳои муайян ё машғул шудан бо фаъолияти муайян ба мӯҳлати то ҳафт сол ё бе он ё аз озодӣ маҳрум сохтан ба мӯҳлати аз ду то ш солро бо маҳрум намудани ҳуқуқи ишғоли вазифаҳои муайян ё машғул шудан ба фаъолияти муайян барои мӯҳлати то ҳафт сол ё бе он истеъмол намояд. ӯ ё шахсе, ки барои гунаҳкор маълум аст, ки дар ҳолати нотавонӣ қарор дорад ё аз гунаҳкор вобастагӣ дорад; б) нисбат ба зане, ки барои гунаҳкор маълум аст, ки дар ҳолати нотавонӣ қарор дорад; ва ҳомиладорӣ; в) нисбат ба ду ё зиёда шахс; г) аз ҷониби гурӯҳи шахс бо маслиҳати пешакӣ ё гурӯҳи созмондиҳанда; д) дар суханрониҳои оммавӣ, ки ба таври оммавӣ намоиш дода мешавад, вахши ахбори оммавӣ ё шабакаҳои иттилоотию телекоммуникатсионӣ (аз ҷумла шабакаи » Интернет «) — бо маҳрум сохтан аз озодӣ ба мӯҳлати аз ҳашт то понздаҳ сол бо маҳрум сохтан аз ҳуқуқи ба кор даровардани вазифадор шудан ё бо фаъолияти муайян ба мӯҳлати то даҳ сол ё бе он ва бо маҳдудияти озодӣ ба мӯҳлати то ду сол ё бе он машғул шудан.