Моддаи 131.Зиноварӣ

1. Таҷовуз, яъне алоқаи ҷинсӣ бо истифода аз зӯроварӣ ё таҳдиди истифодаи зӯроварӣ нисбат ба ҷабрдида ё ба шахсони дигар ё бо истифода аз ҳолати нотавонии ҷабрдида ҷазо дода мешавад: аз се то шаш сол аз озодӣ маҳрум кардан. 2. Зӯроварӣ: а) аз тарафи гурӯҳи шахсон, гурӯҳи шахсон бо таслими пешакӣ ё гурӯҳи ташкилишуда содиршуда; б) бо таҳдиди куштор пайваста ё зарари вазнин ба саломатӣ расонидан, инчунин нисбат ба ҷабрдида ё ба шахсони дигар бо шадиди махсус содиршуда; в) боиси сирояти ҷабрдида бо бемории венерикӣ гардида, — ҷазо бо маҳрум сохтан аз озодӣ ба мӯҳлати аз чор то даҳ сол бо маҳдудияти озодӣ ба мӯҳлати то ду сол ё бе чунин маҳдуд карда мешавад. зарари вазнин ба саломатии ҷабрдида, сирояти вай аз сирояти ВИЧ ё оқибатҳои дигари вазнин — бо маҳрум сохтан аз озодӣ ба мӯҳлати аз ҳашт то понздаҳ сол бо маҳрум сохтан аз ҳуқуқи вазифа ё бо фаъолияти муайян ба мӯҳлати то бист сол ё бе он ва бо маҳдудияти озодӣ ба мӯҳлати то ду сол машғул шудан. б) зарардида, ки ба синни чордаҳсолагӣ нарасидааст, — бо маҳрум сохтан аз озодӣ ба мӯҳлати аз дувоздаҳ то бист сол бо маҳрум сохтан аз ҳуқуқи ишғол намудани вазифаҳои муайян ё бо фаъолияти муайян ба мӯҳлати то бист сол ё бе он ва бо маҳдудияти озодӣ ба мӯҳлати то ду сол машғул шаванд. 5. Фаъолиятҳои пешбининамудаи банди «а» қисми сеюм мутобиқи моддаи мазкур, агар онҳо: а) аз ҷониби шахсе содир карда шаванд, ки барои ҷинояти қаблан содиркардаи зидди дахлнопазирии ҷинсии ноболиғ маҳкум шудааст; б) нисбат ба ду ё зиёда ноболиғон; в) бо содир намудани ҷинояти дигари вазнин ё махсусан вазнин нисбат ба шахс, ба истиснои ҳолатҳои пешбининамудаи банди «к» қисми дуюми моддаи бо маҳрум сохтан аз озодӣ ба мӯҳлати аз понздаҳ то бист сол бо маҳрум сохтан аз ҳуқуқи ишғоли мансабҳои муайян ё машғул шудан ба фаъолияти муайян ба мӯҳлати то бист сол ё ба маҳрум сохтан аз озодӣ. Эзоҳ. Ҷиноятҳои пешбининамудаи банди «б» қисми чоруми ҳамин модда ва инчунин банди «б» қисми чоруми моддаи 132 ҳамин Кодекс низ ба ҷиноятҳое, ки ба аломатҳои ҷиноятҳои пешбининамудаи қисмҳои сеюми то панҷуми моддаи 134 ва қисмҳои дуюми то чаҳоруми моддаи 135 Кодекси мазкур нисбат ба шахсе, ки ба дувоздаҳсолагӣ нарасидааст, дохил мешаванд синни атилетӣ, зеро чунин шахс аз сабаби синну сол дар ҳолати нотавон қарор дорад, яъне наметавонад хусусият ва аҳамияти амалҳои бо ӯ анҷом додашударо дарк кунад.