Моддаи 136.Назари баробарии ҳуқуқу озодиҳои инсон ва шаҳрванд

Тафриқа, яъне вайрон кардани ҳуқуқҳо, озодиҳо ва манфиатҳои қонунии инсон ва шаҳрванд аз рӯи ҷинс, нажод, миллат, забон, сарчашма, амвол ва вазифа, маҳалли зист, муносибат ба дин, эътиқод, тааллуқ ба иттиҳодияҳои ҷамъиятӣ ё ягон гурӯҳи иҷтимоӣ, ки шахс бо истифода аз мақоми хизматӣ содир кардааст, — нака бо ҷарима ба андозаи аз сад ҳазор то сесад ҳазор рубл ё ба андозаи музди меҳнат ё даромади дигари маҳкумшуда дар давраи аз як сол то ду сол, ё аз ҳуқуқи қарз гирифтани вазифаҳо дошта бошанд ё бо фаъолияти муайян ба мӯҳлати то панҷ сол, ё бо корҳои ҳатмӣ ба мӯҳлати то чаҳорсад ва ҳаштод соат, ё бо корҳои ислоҳӣ ба мӯҳлати то ду сол машғул бошанд, ба меҳнати маҷбурӣ ба муҳлати то панҷ сол ё маҳрум сохтан аз озодӣ ба ҳамон муҳлат.