Моддаи 226.Ҳуруқ, мусаллаҳо, маводи тарканда ва дастгоҳҳои таркандаро тасарруф кардан ё ғорат кардан

1. Дуздӣ ё таҷовуз кардани силоҳи оташфишон, ҷузъу томҳои он, мусаллаҳо, маводи тарканда ё дастгоҳҳои тарканда ба мӯҳлати аз се то ҳафт сол аз озодӣ ҷазо дода мешавад. 2. Дуздӣ ё таҷовуз аз силоҳи ҳастаӣ, кимиёвӣ ё дигар намудҳои силоҳи нобудшавии оммавӣ ва инчунин маводҳо ё таҷҳизоте, ки метавонанд барои сохтани силоҳи оммавӣ истифода шаванд, — бо маҳрум сохтан аз озодӣ ба мӯҳлати аз панҷ то даҳ сол бо маҳдудияти озодӣ ба мӯҳлати то як сол ё бе он ҷазо дода мешавад. дар сурати содир шудани онҳо: а) аз тарафи гурӯҳи шахсони мувофиқаи пешакӣ; б) қудрати худро аз даст додааст; в) аз тарафи шахсе бо истифода аз мақоми хизматии худ; г) бо истифода аз зӯроварӣ, ки барои ҳаёт хатарнок нест; ва саломатӣ, ё бо таҳдиди истифодаи чунин зӯроварӣ — бо маҳрум сохтан аз озодӣ ба мӯҳлати аз панҷ то дувоздаҳ сол бо ҷарима ба андозаи то панҷсад ҳазор рубл ё андозаи музди меҳнат ҷазо дода мешавад; ё даромадҳои дигари маҳкумшуда дар муддати то се сол ё бе он ва бо маҳдудияти озодӣ ба мӯҳлати то ду сол ё бе он. ба он моддаҳо, агар онҳо содир карда шаванд: а) аз ҷониби гурӯҳи ташкилишуда; б) бо истифодаи зӯроварӣ, ки барои ҳаёт ё саломатӣ хатарнок аст, ё бо таҳдиди истифодаи чунин зӯроварӣ, в) аз эътибори худ маҳрум гардидааст, ба мӯҳлати аз ҳашт то понздаҳ сол бо ҷарима ба андозаи то панҷсад ҳазор рубл ё ба андозаи музди меҳнат ё даромади дигари маҳкумшуда дар давраи то се сол ё бе чунин бо маҳдудияти озодӣ то ду сол ё бе маҳдудият.