Моддаи 292.Баҳси хизматрасонӣ

1. Ҳикояи мансабдорӣ, яъне ворид намудани ба ҳуҷҷатҳои расмӣ аз ҷониби шахси мансабдор, инчунин хизматчиёни давлатӣ ё хизматчиёни шаҳрвандӣ, ки шахси мансабдор нестанд, маълумоти бохабар нодуруст, инчунин ба ҳуҷҷатҳои зикршуда ислоҳоте ворид кардан, ки мундариҷаи воқеии онҳоро тақаллуб мекунанд, агар ин амалҳо аз манфиати худкорӣ ё дигар манфиатҳои шахсӣ содир карда шаванд (дар ҳолати набудани нишонаҳои ҷиноят бо ҷарима ба андозаи то ҳаштод ҳазор рубл ё ба андозаи музди меҳнат ё даромади дигари маҳкумшуда аз як то шаш моҳ, ё бо кори ҳатмӣ ба мӯҳлати то чаҳорсаду ҳаштод соат, ё бо кори ислоҳӣ ба мӯҳлати то ду сол, ё бо кори маҷбурӣ ба мӯҳлати то ду сол, ё ба мӯҳлати то шаш моҳ ё ба мӯҳлати то ду сол маҳрум кардан аз озодӣ. 2. Айни амалҳое, ки боиси вайронкунии ҷиддии ҳуқуқу манфиатҳои қонунии шаҳрвандон ё ташкилотҳо ё ҳимояи қонунӣ гардидаанд манфиатҳои ҷомеа ё давлат — бо ҷарима дар андозаи аз сад ҳазор то панҷсад ҳазор рубл ё дар андозаи музди меҳнат ё даромади дигари маҳкумшуда дар давраи аз як сол то се сол ҷазо дода мешавад сол, ё ба мӯҳлати то чор сол бо маҳрум намудани ҳуқуқи ишғоли мансабҳои муайян ё машғул шудан ба фаъолияти муайян ба мӯҳлати то се сол ё бе чунин озодӣ ба мӯҳлати то чор сол бо маҳрум кардан аз ҳуқуқи ишғоли мансабҳои муайян ё машғул шудан ба фаъолияти муайян ба мӯҳлати то се сол ё бе он.