Моддаи 293.Озодӣ

1. Беэҳтиётӣ, яъне иҷрои нодуруст ё номувофиқи вазифаи шахсони мансабдор аз сабаби муносибати ношоиста ё беэҳтиёт ба хизмат ё вазифа, агар он боиси расонидани зарари калон ё вайрон кардани ҳуқуқу манфиатҳои қонунии шаҳрвандон ё ташкилотҳо ё манфиатҳои бо қонун ҳифзшавандаи ҷомеа ё давлат гардид, — бо ҷарима ҷазо дода мешавад. ба андозаи то сад бист ҳазор рубл ё ба андозаи музди меҳнат ё даромади дигари маҳкумшуда дар давраи то як сол, ё бо корҳои ҳатмӣ ба мӯҳлати то сесад шашсо соат, ё испр ба корҳои мағлуб ба мӯҳлати то як сол ё ба ҳабс ба мӯҳлати то се моҳ. панҷсад ҳазор рубл ё ба андозаи музди меҳнат ё даромади дигари маҳкумшуда дар давраи аз як сол то се сол бо маҳрум кардани ҳуқуқи ишғоли вазифаҳои муайян ё машғул шудан ба фаъолияти муайян ба мӯҳлати то се сол ё бе он, ё ба корҳои ҳатмӣ ба мӯҳлати то чаҳорсад ва ҳаштод соат, ё ба корҳои ислоҳотӣ ба мӯҳлати то ду сол, ё ба ҳабси то шаш метр 2. Фаъолияти пешбининамудаи қисми моддаи якум, ки аз беэҳтиётӣ ба саломатӣ ё марги инсон зарари вазнин расондааст, — бо меҳнати маҷбурӣ ба мӯҳлати то панҷ сол бо маҳрум сохтан аз ҳуқуқи ишғол намудани мансабҳои муайян ё машғул шудан ба фаъолияти муайян ба мӯҳлати то се сол ё бе он ё аз озодӣ маҳрум сохтан ба мӯҳлати то панҷ сол бо маҳрум сохтан аз ҳуқуқи зан барои мӯҳлати то се сол ё бе он вазифа ё фаъолияти муайян дошта бошад. 3. Фаъолияти пешбининамудаи қисми аввали моддаи мазкур, ки боиси марги беэҳтиётӣ гардидааст ду ё зиёда шахс — бо меҳнати маҷбурӣ ба мӯҳлати то панҷ сол бо маҳрум сохтан аз ҳуқуқи ишғоли мансабҳои муайян ё машғул шудан ба фаъолияти муайян ба мӯҳлати то се сол ё аз чунин шахс маҳрум карда шавад ё ба мӯҳлати то ҳафт сол бо маҳрум сохтан аз ҳуқуқи ишғоли мансабҳои муайян ё машғул шудан ба фаъолияти муайян ба мӯҳлати то се сол ё бе чунин маҳрум карда шавад. бо зарар дар моддаи мазкур зараре эътироф карда мешавад, ки маблағи он аз як миллион панҷсад ҳазор рубл зиёд аст, ва махсусан калон — ҳафт миллион панҷсад ҳазор рубл.