Моддаи 79.Аз адои ҷазо озод намудани мӯҳлати шартномавӣ

1. Шахсе, ки дар қисми интизомии ҳарбӣ нигоҳдорӣ, иҷборӣ ё маҳрум кардан аз озодӣ адо мекунад, шартномавӣ пеш аз муҳлат озод карда мешавад, агар суд эътироф кунад, ки барои кори худ агар ба адои ҷазои муқаррарнамудаи суд ниёз надошта бошад ва зарари (пурра ё қисман) аз ҷиноят ба андозаи муқаррарнамудаи ҳукми суд баргардонида бошад. аз адои намуди иловагии ҷазо пурра ё қисман озод карда шавад. ба моддаи панҷуми моддаи 73 Кодекси мазкур, ки онҳо бояд дар давоми қисми боқимондаи ҷазо иҷро карда шаванд. аз ҷониби маҳкумшудагон: а) на камтар аз сеяки мӯҳлати ҷазои барои ҷинояти хурд ё миёна муқарраршуда; б) на камтар аз нисфи мӯҳлати ҷазои барои ҷинояти вазнин муқарраршуда; в) на камтар аз ду сеяки мӯҳлати ҷазои барои ҷинояти махсусан вазнин таъиншуда, инчунин ду сеяки мӯҳлати ҷазои шахсе, ки қаблан шартан пеш аз мӯҳлат озод шуда буд, таъин шудааст, агар шартан пеш аз мӯҳлат озодкунӣ бо асосҳои пешбининамудаи қисми ҳафтуми моддаи мазкур бекор карда шудааст; г) на камтар аз се чоряки мӯҳлати ҷазои барои ҷиноятҳои зидди безарар будани ҷинсӣ пешбининамудаи ноболиғон, инчунин барои ҷиноятҳои вазнин ва махсусан вазнин вобаста ба гардиши ғайриқонунии маводи нашъаовар, моддаҳои психотропӣ ва прекурсорҳои онҳо, инчунин барои ҷиноятҳои пешбининамудаи бо моддаҳои 205,205.1,205.2,205.3,205.4,205.5,210,281 — 281.3 ва 361 Кодекси мазкур; д) на камтар аз чор панҷяки мӯҳлати ҷазо барои ҷиноятҳои зидди дахлнопазирии ҷинсӣ ба ноболиғон, ки ба синни чордаҳсолагӣ нарасидаанд. ба кӯдаки то чаҳорсола, ки дар хонаи кӯдаки муассисаи ислоҳӣ қарор дорад, на камтар аз чоряки мӯҳлати ҷазои барои ҷинояти хурд муқарраршуда. қисми мӯҳлати ҷазо, ки ба он намуди мулоимтар ҷазо иваз карда шудааст, мӯҳлати ҷазо, ки пас аз адои воқеӣ озодкунии шартномавӣ пеш аз мӯҳлат татбиқ карда мешавад, аз мом ҳисоб карда мешавад аз оғози мӯҳлати адои ҷазо, ки аз рӯи ҳукми суд таъин шудааст. 4. Мӯҳлати воқеии адои маҳкумшуда аз озодӣ на камтар аз шаш моҳ буда метавонад. 4.1. Ҳангоми баррасии аризаи ҳукми маҳкумшудагон суд рафтори маҳкумшуда, муносибати ӯ ба таҳсил ва меҳнат дар давоми тамоми давраи адои ҷазо, аз ҷумла таъкид ва ҷазо, муносибати маҳкумшуда ба кирдори содиршуда ва он ки маҳкумшуда қисман ё пурра зарари расонидашударо ҷуброн кардааст ё ба таври дигар зарари расонидашударо бартараф кардааст дар мавриди маҳкумшуда, ки гирифтори бемории афзалияти ҷинсӣ аст, хулосаи маъмурияти муассисаи ислоҳӣ дар бораи мақсаднокии озод намудани ӯ пеш аз мӯҳлати шартӣ. ман (педофилия), ки қобили ақлро бартараф намекунам, ва аз синни 18-сола боло ҷинояти зидди бесарусозии ҷинсии ноболиғе, ки ба синни 14-солагӣ нарасидааст, содир кардаам 5. Шахсе, ки умрбод адо мекунад аз озодӣ маҳрум кардан мумкин аст, агар суд эътироф кунад, ки ба адои ин ҷазо эҳтиёҷ надорад ва дар асл на камтар аз 25 соли маҳрум шуданро адо кардааст. озодӣ. Аз адои минбаъдаи маҳрум сохтан аз озодӣ ба мӯҳлат шартномавӣ-вақтӣ озод кардан танҳо дар ҳоле татбиқ карда мешавад , ки маҳкумшуда қонуншиканиҳои номатлуби тартиби муқаррарнамудаи адои ҷазоро надошта бошад шахсе, ки барои содир намудани ҷинояти пешбининамудаи моддаи 205,205.1,205.3,205.4,205.5,279 ё 361 Кодекси мазкур ба мӯҳлати умрбод маҳрум карда шудааст, ё аз дар давраи адои маҳрум сохтан аз озодӣ ҷинояти нав ва вазнин ё махсусан вазнин содир намудааст, ба озод намудани шартномавӣ пеш аз мӯҳлат ба ӯҳдадор нест. 6. дар мӯҳлати муайяншуда аз тарафи мақоми махсуси давлатӣ ва нисбат ба хизматчиёни ҳарбӣ — аз тарафи фармондеҳии қисмҳо ва муассисаҳои ҳарбӣ амалӣ карда мешавад. қисми ҷазо: а) маҳкумшуда барои вайрон кардани тартиботи ҷамъиятӣ, ки барои он ба ӯ ҷазои маъмурӣ ҷорӣ шудааст, содир кардааст ё аз иҷрои вазифаҳои худ ба таври номатлуб даст кашидааст, х дар мавриди он аз ҷониби суд ҳангоми истифодаи озодии шартномавӣ пеш аз мӯҳлат, инчунин аз чораҳои маҷбурии хусусияти тиббӣ, ки аз ҷониби суд таъин шудаанд, суд бо пешниҳоди мақомоти дар қисми шашуми дар бораи бекор кардани озодии мӯҳлати пеш аз муҳлат ва иҷрои қисми боқимондаи ҷазо; б) маҳкумшуда ҷинояти беэҳтиётӣ ё ҷинояти қасданӣ содир кардааст; парвандаи вазнин ё миёна, масъалаи бекор кардан ё нигоҳ доштани озодии шартии пеш аз мӯҳлат аз ҷониби суд ҳал карда мешавад; в) маҳкумшуда, ки ҷинояти вазнин ё махсусан вазнин содир кардааст, суд ба ӯ мутобиқи қоидаҳои пешбининамудаи моддаи 70 ҳамин Кодекс. ё вазни миёна, агар суд озодии шартии пеш аз мӯҳлатро бекор кунад.