Моддаи 222.Сохтмони худкори

1. Бино, сохтмон ё дигар сохтмонҳое, ки дар қитъаи замин, ки ба тартиби муқарраршуда дода нашудааст, ё дар қитъаи замин, ки ба иҷозати истифодаи он иҷозат намедиҳад, ки дар он иншооти мазкур бунёд шавад, ё бидуни гирифтани мувофиқаҳо, иҷозатномаҳо ё бо вайрон кардани меъёрҳо ва қоидаҳои хушбахтии сохтмонӣ, агар истифодаи қитъаи замин иҷозат дода шавад, талаботи дар бораи гирифтани мувофиқаҳо, иҷозатномаҳо ва (ё) нишондодҳои сохтмони шаҳр ва меъёр ва қоидаҳои сохтмонӣ дар санаи оғози бунёд ё бунёди сохтмони ихтиёрӣ муқаррар карда шудаанд ва дар санаи ошкор шудани сохтмони ихтиёрӣ амал мекунанд. ой бино, сохтмон ё дигар сохтмон, ки бо вайрон кардани маҳдудиятҳои муқаррарнамудаи тибқи қонун барои истифодаи қитъаи замин бунёд шудааст ё сохта шудааст, агар соҳиби ин объект дар бораи амали маҳдудиятҳои зикршуда нисбат ба қитъаи замин, ки ба ӯ тааллуқ дорад, намедонист ва намедонист. Қоида аз 4 августи соли 2018 эътибори худро аз даст додааст — Қонуни федералӣ аз 3 августи соли 2018 N 339-ФЗ Истифода дигар сохтмони ихтиёрӣ иҷозат дода намешавад. Сохтмони ихтиёрӣ бояд бо параметрҳои муқаррарнамудаи қоидаҳои истифодаи замин ва сохтмон, ҳуҷҷатҳои ба тасарруфи ҳудуд ё талаботи ҳатмӣ ба параметрҳои сохтмони пешбининамудаи қонун (минбаъд — талаботи муқарраршуда) аз ҷониби шахсе, ки онро анҷом додааст ё аз ҳисоби ӯ, ва дар сурати набудани маълумот дар бораи он шахсе, ки дар моликияти доимии меросие, ки барои истифодаи доимӣ (ғайри муҳлат) қитъаи замин мавҷуд аст, ки дар он бинои ихтиёрӣ бунёд шудааст ё сохта шудааст, ва шахсе, ки чунин қитъаи замин, ки дар моликияти давлатӣ ё муниципалӣ қарор дорад, ба моликият ва истифодаи муваққатӣ дода шудааст, ё аз ҳисоби шахси дахлдор, ба истиснои дар бораи ҳолатҳои пешбининамудаи банди 3 ҳамин модда ва ҳолатҳое, ки супоридани бинои ихтиёрӣ ё мутобиқсозии он ба талаботи муқарраршуда тибқи ба мақоми худидоракунии маҳаллӣ. 3. Ҳуқуқи моликияти сохтмони ихтиёрӣ метавонад аз ҷониби суд эътироф карда шавад, ва дар ҳолатҳои пешбининамудаи қонун дар тартиби дигаре муқаррарнамудаи қонун ба шахсе, ки моликияти умрбод аз моликияти меросӣ, ки истифодаи доимии (бемуҳлати) қитъаи замин, ки дар он бино сохта шудааст, мавҷуд аст, дар ҳоле, ки дар як вақт шартҳои зерин риоя карда мешаванд: агар нисбат ба қитъаи замин шахсе, ки сохтмонро ба роҳ мондааст, ҳуқуқ дошта бошад, ки ба сохтмони ин объект дар он иҷозат диҳад; агар дар рӯзи муроҷиат ба суд сохтмон ба агар нигоҳ доштани иншоот ҳуқуқ ва манфиатҳои қонуниро вайрон накунад ва ба ҳаёти ва саломатии шаҳрвандон хатар нагузорад. Дар ин ҳолат шахсе, ки ҳуқуқи онро дар ихтиёри худ эътироф кардааст ба шахсе, ки онро анҷом додааст, хароҷоти сохтмонро ба андозаи муайянкардаи суд ҷуброн мекунад. ба талаботи муқарраршуда мутобиқат карданро суд ё дар ҳолатҳои пешбининамудаи банди 4 моддаи мазкур аз ҷониби мақомоти худидоракунии маҳаллӣ мувофиқи салоҳияти худ қабул мекунад, 3.2. Шахсе, ки дар молу мулки ба поёни умр мерос гирифтааст, ки дар истифодаи доимӣ (бемуҳлати) қитъаи замин мавҷуд аст, ки дар он қитъаи замин ихтиёран бунёд ё таъсис дода шудааст бино, ки талаботи ба талаботи муқарраршуда мувофиқ овардани бинои ихтиёрӣ иҷро кардааст, ҳуқуқи моликияти чунин бино, сохтмон ё дигар сохторро ба даст меорад Шахсе, ки барои истифодаи муваққатӣ ба ӯ барои сохтмон қитъаи замин дода шудааст, ки дар ҳуқуқи моликияти чунин бино, сохтмон ё дигар сохтмонро ба даст меорад, агар онҳо талаботи дар бораи овардани иншоотро иҷро кунанд шахсе, ки ҳуқуқи моликияти бино, иншоот ё дигар иншоотро ба даст овардааст , ба шахсе, ки сохтмони онҳоро анҷом додааст, хароҷоти сохтмониро аз ҳисоби хароҷоти ба талаботи муқарраршуда мувофиқ овардани сохтмони ихтиёрӣ ҷуброн мекунад. 4. баробаркунӣ бо тартиби муқаррарнамудаи қонун қабул карда мешавад: 1) дар сурати буридани бинои ихтиёрӣ, агар бинои ихтиёрӣ дар қитъаи замин бунёд ё таъсис дода шуда бошад, ки нисбат ба он ҳуҷҷатҳои ҳуқуққароркунандаро тасдиқ мекунанд ва зарурати мавҷудияти онҳо мутобиқи қонунгузорӣ дар санаи оғози сохтмони чунин объект муқаррар карда шудааст, ё сохтмони ихтиёрӣ сохта шудааст ё дар қитъаи замин таъсис дода шудааст, ки намуди истифодаи иҷозатдиҳандаи он ба бунёди чунин объект иҷозат намедиҳад ва дар сарҳади ҳудуди истифодаи умум ҷойгир аст; 2) қарор дар бораи партов дар сурати бунёди ихтиёрӣ ё бунёди он ба талаботи муқарраршуда мутобиқ гардида, дар сурати бунёди ихтиёрӣ дар қитъаи замин бунёд ё бунёд гардида, намуди истифодаи иҷозат додашуда ба ба сохтмони чунин объект иҷозат намедиҳад ва ин сохтмон дар ҳудуди минтақаи бо шартҳои махсуси истифодаи ҳудуд ҷойгир аст, ба шарте ки режими минтақаи мазкур иҷозат намедиҳад бунёди чунин объект ё дар сурати набудани иҷозати сохтмон нисбат ба бунёди ихтиёрӣ, бо шарте, ки сарҳади минтақаи мазкур, зарурати мавҷудияти иҷозати мазкур дар асоси қонунгузорӣ дар санаи оғози сохтмони чунин объект муқаррар карда шудааст. Мӯҳлати тахриби сохтмони ихтиёрӣ бо назардошти хусусияти сохтмони ихтиёрӣ муқаррар карда мешавад, аммо на метавонад камтар аз се моҳ ва зиёда аз дувоздаҳ моҳро ташкил диҳад, мӯҳлат барои ба талаботи муқарраршуда мувофиқ овардани сохтмони ихтиёрӣ бо назардошти хусусияти ихтиёрӣ муқаррар карда мешавад Қарорҳои пешбининамудаи ин банди мазкур аз ҷониби мақомоти худидоракунии маҳаллӣ нисбат ба худидоракунии мазкур қабул карда намешаванд. биноҳое, ки дар қитъаҳои замин, ки моликияти давлатӣ ё муниципалӣ нестанд, бунёд ё сохта шудаанд, ба истиснои ҳолатҳое, ки нигоҳдории чунин биноҳо ба ҳаёт таҳдид мекунад ва саломатии шаҳрвандон. Мақомоти худидоракунии маҳаллӣ дар ҳар сурат ҳаққи қабули қарор дар бораи буридани бинои ихтиёрӣ ё қарор дар бораи буридани бинои ихтиёрӣ ё мутобиқ кардани он ба бо талаботи муқарраргардида нисбат ба объекти амволи ғайриманқул, ки ҳуқуқи моликияти он дар Феҳристи ягонаи давлатии амволи ғайриманқул ба қайд гирифта шудааст ё аз ҷониби суд дар бо тартиби моддаи 3и мазкур ё нисбати он, ки қаблан суд дар бораи рад кардани қонеъ кардани талаботи даъво оид ба тахриби бинои ихтиёрӣ ё нисбати манзили бисёрошёна қарор додааст, зистааст ва ё хонаи боғ.