Моддаи 431.2.Иътимодҳо дар бораи ҳолатҳо

1. Ҷонибае, ки ҳангоми бастани шартнома пеш аз ё баъди бастани он ба ҷониби дигар иттилои нодуруст дар бораи ҳолатҳое, ки барои бастани шартнома аҳамият доранд, дар бораи иҷрои он додааст, ва қатъ кардани (аз ҷумла ба предмети шартнома дахлдор ваколатҳои бастани он, мутобиқати шартнома ба ҳуқуқи ба он дахлдор, мавҷудияти иҷозатномаҳо ва иҷозатномаҳои зарурӣ, ба талаби тарафи дигар зарареро, ки аз сабаби нодурустии чунин иттилоот ба амал омадааст, ҷуброн намояд ё ноустувории пешбининамудаи шартномаро пардохт намояд. Ҳангоми эътироф намудани шартнома ҳамчун басташуда ё беэътибор худ ба он монеа намегардад, ки оқибатҳои пешбининамудаи сархати якуми ин банди мазкур ба амал оянд. Ҷавоби пешбининамудаи моддаи мазкур дар ҳолате, ки тараф, ки иттиҳоми нодуруст пешниҳод кардааст, аз он асос гирифтааст, ки тарафи дигар ба онҳо такя хоҳад кард, ё асосҳои оқилона дорад, ки чунин гумон кунад. 2. Ҷониб, ки ба иттилои нодурусти контрагент, ки барои ӯ муҳим аст, такя кардааст, дар баробари талаби ҷуброни зарар ё ҷалби супориши нооромӣ низ ҳуқуқ дорад аз 3. Ҷониб, ки шартномаро таҳти таъсири фиреб ё гумроҳии ҷиддӣ, ки аз иттилои нодуруст, ки аз тарафи тарафҳои дигар дода шудааст, бастааст ба ҷои рад кардани шартнома (пунктуби 2 моддаи мазкур) талаби эътироф кардани шартномаро беэътибор (моддаи 179 ва 178). 4. Натиҷаҳои пешбининамудаи банди 1 ва 2 моддаи мазкур ба ҷониби, ки ҳангоми амалӣ намудани фаъолияти соҳибкорӣ ва инчунин дар робита ба шартномаи корпоративӣ ё шартномаи дар сармояи уставӣ ҷойдоштани аксияҳо ё ҳиссаҳо иттиҳоми нодуруст додааст агар ба шарти мувофиқаи тарафҳо ба таври дигар пешбинӣ нашуда бошад, новобаста аз он, ки ӯ дар бораи нодурустии чунин иттилоот огоҳ буд ё не, дар ҳолатҳои пешбининамудаи Дар ин ҳолат, гумон карда мешавад, ки ҷониб, ки иттилои нодуруст пешниҳод кардааст, медонист, ки ҷониби дигар ба чунин иттилоъҳо такя хоҳад кард.